Jeśli chcesz zdobyć sobie wrogów – spróbuj coś zmienić.
- Woodrow Wilson -
To jedna z tych myśli, która od razu wywołuje uśmiech zrozumienia na mojej twarzy. Większość z ans nie lubi zmian. Tak jest i nie ma tu czego ukrywać. Nie lubimy zmian i już. Więc jeśli ktoś szykuje nam zmiany ma w nas najzacieklejszych wrogów 
Nasz umysł potrafi znaleźć wtedy masę argumentów, dlaczego te zmiany są niepotrzebne albo też że nie przyniosą niczego dobrego.
No i stało się to i co i tak stać się musiało ;D Mamy kolejny rok – 2010. Z początkiem nowego roku każdy z nas ma takie ciągoty do postanowień, że coś zrobi. I tak można od Nowego Roku przestać palić, odchudzać się czy też podjąć inne wyzwanie walki z własnym charakterem czy też złymi nawykami. I to jest super!
Czemu jednak większość tych postanowień pozostaje w sferze … TYLKO postanowień? Cóż, powiesz trudne pytanie. I … znajdujesz (ja też) mnóstwo wymówek, bo tak trzeba je nazwać, że nie schudłam, bo …., nie przestałam palić, bo …. itp.
Ale pomimo tego wszystkiego NIGDY nie powinieneś się poddawać. Postanawiaj sobie, a potem patrz co takiego stało się, że się nie udało i próbuj ponownie. Pamiętaj, że to nie tylko Ty masz takie problemy. Ma je większość ludzi. Niewielu może powiedzieć, a ja spełniłem wszystko, co sobie postanowiłem. I chwała Ci za to, bo jesteś jednym z niewielu.
Czytaj, słuchaj rad tych, którym się powiodło. Ucz się na ich błędach, to mniej bolesne niż doświadczenia na własnych. Czytaj dalej »
Czasem udaje mi się obejrzeć ten program na BBC Lifestyle. Kim jest Gordon Ramsey raczej mówić nie trzeba, ale dla nieznających tematu powiem tylko, że to człowiek, który odniósł sukces w „kuchni”, mówi to co myśli nie ubierając tego w piękne słowa. Wręcz przeciwnie klnie jak szewc i to bardzo. Teraz pomaga innym „reastauratorom”, którym nie wiedzie się najlepiej, wyjść na prostą i osiągnąć sukces na rynku.
Chcesz się zmienić – rozumiem to bardzo dobrze. Nie zmieniaj jednak wszystkiego naraz. Wprowadzaj zmiany stopniowo. Chcesz schudnąć, ale od wielu lat prowadzisz niezbyt zdrowy tryb życia? I co? Postanawiasz, że od jutra:
To wiem już z własnego doświadczenia…
Każdy kryzys niesie początek zmian w życiu.
Obojętnie czy będą to małe czy ogromne zmiany, kryzys mniejszy lub większy się pojawia.
Być może potrzebny jest by obrzydzić mi dotychczasowy stan rzeczy tak skutecznie bym walnęła aktualny porządek spraw i rewolucyjnie otworzyła się na nowe, niekonwencjonalne działania, no może nie tyle niekonwencjonalne co przynajmniej pozbawione zatwardziałej rutyny.
Myślę , że jako przedstawicielka rodzaju ludzkiego, a do tego gatunku się raczej zaliczam, (choć czasem mam wątpliwości, nie tyle na temat tego czy ten gatunek przypadł mi w udziale, ale ile we mnie ciała a ile ducha) cierpię jak większość jego przedstawicieli na syndrom wygody. Wygoda to dziwnie pojmowana, bo czasem jest ona nie tyle wygodna co po prostu ZNANA.
Cóż przyzwyczajenie to nasza druga natura, ale żeby tkwić w czymś co gniecie tu i ówdzie?.. Tak niestety czasem czynie, jak Alicja w krainie Czarów po wypiciu płynu na wzrost, wystawię nogę przez okno, rękę przez drzwi, a głowę przez komin… ale będę tkwić w ZNANYM
I jaki tu sposób znaleźć na takiego zatwardzialca? Jak zmotywować go by ruszył się z miejsca i rozwinął się otwierając się na inną perspektywę? …No cóż wprawdzie siedzenie z nogą w oknie i głową w kominie z pewnością daje inną perspektywę, ale nie o taką mi przecież chodzi).
Zakładając więc, że w gruncie rzeczy nasze, życie nie jest tylko ubocznym produktem natury, a w to wierzę, to jakiś tam Disainer (Bóg, Anioł Stróż, mądrość kosmiczna, podświadomość czy wyższe JA) czuwa nad naszym rozwojem. Musi więc nas skłaniać do niego gdy opieramy się mu jak ostatnie buraki. Zwłaszcza, że tak na prawdę ma nam do zaoferowania coś znacznie lepszego, w zamian za to nasze ZNANE. Delikatnie więc najpierw szepcze potem szturcha i podszczypuje, w końcu podstawi nogę, aż w końcu łupnie w ucho tak solidnie byśmy wreszcie oprzytomnieli i zobaczyli że dookoła są niezliczone głębiny świata, możliwości i szanse, które dla nas już dawno przygotował.
Tym właśnie jest dla mnie kryzys. Fakt ten bynajmniej nie zmniejsza jego realności, odczuwam go bowiem tak namacalnie, że bardziej już się nie da mimo to wiem że to przedsmak nowego.
Zmusi mnie on w końcu do oderwania rąk od barierki, odpięcia pasów bezpieczeństwa i zdjęcia ortopedycznego gorsetu.
I chwała mu za to!!
Jestem bo jesteś!!
Obyś nigdy nie ustał w swym twórczym wysiłku
mój KOSMICZNY DISEINERZE !!
–
Magdalena Mirowicz
www.omani.bloog.pl
Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl
Mój manifest
Jak myślisz, czy właśnie teraz oddychasz tlenem? Czy papier, którego dotykasz, jest rzeczywiście papierem? Czy to, na czym siedzisz, jest rzeczywiście tym, jak to określasz? Skąd wiesz, że tak jest?
Wyobraź sobie, że stoisz pośrodku najpiękniejszego miejsca tego świata. Nad Tobą świeci piękne słońce, otaczają Cię budynki miejskiej dżungli.
Wszystko jest cudowne, świat jest przepiękny, prawda? Teraz zobacz, że jesteś jedynym człowiekiem, który żyje na ziemi. Co za przepiękna wizja, wszystkie bogactwa tego świata są do Twojej dyspozycji. Teraz spójrz na to wszystko, co Cię otacza, i odpowiedz na pytanie: kim jesteś?
Zaobserwuj, jaka pierwsza odpowiedź przyszła Ci na myśl. Pamiętam moment, gdy opracowałem i sam wykonałem to ćwiczenie — odpowiedzią, jakiej sobie udzieliłem, było JESTEM. Tylko i aż tyle, moja obecność była faktem, ale poza nią nie było żadnych etykiet określających. Jak myślisz, co by się stało, gdyby moja wizja stała się prawdziwa? To znaczy:
byłbyś jedynym żyjącym człowiekiem na ziemi?! Skąd wiedziałbyś, że to, co trzymasz w ręce, jest książką? Może po prostu nazwałbyś to „aaabbbccc”, bo te dźwięki potrafiłbyś wymówić? Widzisz, ludziom wydaje się, że wiedzą, czym jest prawda, a zazwyczaj zależy ona od większości, od ogółu. To paradoks życia, a zarazem jego tajemnica, że rodzimy się w określonym miejscu i od razu nasiąkamy mnóstwem informacji.
Uczą nas chodzić, mówić, pisać, pokazują, co ponoć jest dobrem, a co złem. W pewnym momencie dochodzi do tego, że stajemy się niezłą encyklopedią danego obszaru! Załóżmy, że urodziłeś się w Brazylii, w Rio de Janeiro, i od małego mieszkasz w jednej z pobliskich faweli. Nasiąkasz informacjami, które krążą wokół Twojej rodziny, znajomych, przyjaciół czy też kolegów z pracy. Do około dwunastego roku życia chłoniesz wszelkie przekonania jak gąbka wodę. Kim jesteś? Zbiorem przekonań i informacji? A może odzwierciedleniem wierzeń i wyobrażeń o miejscu, w którym żyjesz? Nie, to byłoby zbyt proste.
Wiemy na pewno, że JESTEŚ — a co zrobisz z tymi informacjami, które dostałeś, zależy od Ciebie. To, co mnie fascynuje w człowieku, to jego cudowna umiejętność zmiany każdego aspektu swojego życia. Wiedz, że masz w sobie ogromną moc, która jest w stanie czynić to, co Ty nazywasz cudami. Ja określam to jako talenty, które trzeba odkryć. Jeśli czegoś głęboko pragniesz, możesz to dostać bardzo szybko — pod warunkiem, że przekopiesz się przez stosy ocen tego, kim jesteś, i odnajdziesz prawdziwego siebie.
Pamiętaj, że bez względu na to, ile upadków w życiu zaliczyłeś, dalej powinieneś wierzyć w siebie i widzieć swój cel. Bez znaczenia jest także to, ile negatywnych ocen na swój temat usłyszałeś — zapomnij o nich. One są jedynie punktem widzenia innych ludzi. Natomiast prawdziwą oceną tego, kim jesteś, są Twoje czyny i to, dokąd zmierzasz. Pokaż sobie i całemu światu, na jak wiele Cię stać. Wstań i krzycz, ile tylko masz sił:
„Nadszedł czas na zmiany!!!”. To już zaczęło się dziać!
Teraz odpowiedz sobie szczerze na następujące pytanie:
Najbardziej na świecie pragnę, by spełniło się to moje marzenie (opisz w kilku zdaniach):
……………………………………………………………………….
……………………………………………………………………….
……………………………………………………………………….
Chcę tego, bo (zapisz 10 odpowiedzi):
1. ………………………………………………………………………….
2. ………………………………………………………………………….
3. ………………………………………………………………………….
4. ………………………………………………………………………….
5. ………………………………………………………………………….
6. ………………………………………………………………………….
7. ………………………………………………………………………….
8. ………………………………………………………………………….
9. ………………………………………………………………………….
10…………………………………………………………………………..
Te odpowiedzi są Twoim kodem dostępu do otwarcia drzwi do krainy „Czasu na zmiany”.
—
Artykuł pochodzi z ebooka „Czas na zmiany” autorstwa Łukasza Milewskiego.
Możesz ściągnąć fragment ebooka „Czas na zmiany” w formacie PDF
Czytając artykuły o rozwoju osobistym, motywacji czy osiąganiu celów, na pewno nasuwa Ci się – Drogi Czytelniku – jedno zasadnicze pytanie? Jak zacząć tę całą zabawę z rozwojem osobistym? A może czytając kolejny artykuł masz nadzieję, że znajdziesz w nim złoty środek, dzięki któremu od razu się zmienisz nie do poznania 
Może Cię rozczaruję, a może już o tym wiesz – takiego złotego środka nie ma. Prosto mówiąc musisz zacząć działać: już, teraz, bez odkładania, bez wymówek. Inaczej się nie da. Pozwól, że zacytuję Ci pewną mądrą myśl zaczerpniętą z książki Oga Mandino - Największa Tajemnica Świata (tak przy okazji bardzo Ci ją polecam):
“Drogi czytelniku, po prostu zacznij. Nie ma jakiejś magicznej metody na rozpoczęcie. Gdyby na brzegu basenu stał człowiek, który chciałby wskoczyć do zimnej wody i spytał Cię: “Jak mam zacząć skakać?”, odpowiedziałbyś zwyczajnie: “Po prostu skacz. Opanuj nerwy i skacz”.(…) Możesz się łudzić, że za tydzień woda będzie cieplejsza. Nie będzie. Będzie zimniejsza.”
To takie proste prawda? Możesz odkładać zmiany na później, łudząc się, że potem będzie Ci łatwiej. Nie będzie. Negatywni ludzie wokół Ciebie będą sączyć w twoją podświadomość swój pesymizm i może być o wiele trudniej.
Z własnego doświadczenia wiem, że najlepiej działać, gdy tylko taka myśl przyjdzie Ci do głowy. Przykładowo czytasz książkę motywacyjną i autor prosi Cię, byś przerwał czytanie i spisał swoje cele na kartce papieru. Po prostu to zrób. Jednak większość z nas odkłada pisanie na później, stwierdzając, że najpierw trzeba przeczytać całość. Nie trzeba. Skoro autor, czyli znawca tematu, prosi Cię być przerwał – to chyba wie co robi. On już zaczął. Chcesz zacząć i TY – rób co mówi.
Możesz przeczytać setki książek, artykułów – ale samo czytanie Cię nie zmieni. No, może troszeczkę Ta wiedza jest Ci potrzebna, by zacząć działać, by wiedzieć, jak działać – ale kiedy podejmiesz już decyzję, że chcesz to PO PROSTU ZACZNIJ. To jedyna i najprostsza metoda.
***
Przecież nikt z nas nie jest perfekcyjny!
A jeśli ktoś chce być, tylko traci czas.
Wiem coś o tym, bo sam taki byłem. Zarówno w szkole jak i sporcie, ciągle chciałem być perfekcyjny. Ty tylko stres i pogoń… za nieosiągalnym.
Bycie lepszym – o tak, o to w tym wszystkim chodzi. Bycie perfekcyjnym – bezsens.
Pamiętaj – nigdy nie będziesz idealny/-a. Odpuść trochę. Wrzuć na luz. Ciesz się wreszcie z tego, co masz!
Nigdy nie będziesz perfekcyjnym uczniem. Zrozum to.
Nigdy nie będziesz idealnym ojcem. Każdy popełnia błędy. Bądź sobą, przyznaj się do pomyłki. Dzieci to zrozumieją i docenią.
Czytaj dalej »
***
Kim jesteś?
Było to gdzieś w zamierzchłej wieczności. Wtedy, postanowiłeś zapełnić całą tą pustkę, która Cię otaczała. Zdecydowałeś dowiedzieć się, czym jest życie. Wiedziałeś to od zawsze, ale teraz zapragnąłeś tego doświadczyć. Stworzyłeś Wszechświat, wraz z całym jego bogactwem, ale nadal nie byłeś w pełni usatysfakcjonowany. Postanowiłeś stworzyć istoty żywe. Stworzyłeś je niczym obraz na swoje podobieństwo, jednak te nadal nie posiadały życia.
By ostatecznie obdarować je życiem, podzieliłeś siebie na niezliczoną liczbę części i wysłałeś każdą cząstkę siebie na różne planety, by w ten oto sposób doświadczać życia.
Czytaj dalej »
