[quote style="1"]Fascynujący jest dla mnie fakt, że większość ludzi planuje swoje wakacje z większą starannością niż swoje życie. Być może jest tak dlatego, że ucieczka jest łatwiejsza od zmiany…
- Jim Rohn – [/quote]
To fakt. Planowanie jest trudniejsze od planowanie wycieczki, poza tym jest bardziej skomplikowane 
Łatwiej jest bowiem znaleźć wymówkę niż coś zrobić.
Autor: Agnieszka Pełnia
[frame align="left"]
[/frame]
Jeśli zależy nam na tym aby wyrobić w sobie nawyk robienia czegoś, po pierwsze musimy zacząć to robić (nie jest zbyt odkrywcze stwierdzenie Po drugie musimy powtarzać tą czynność regularnie po to aby kolejnego dnia nikt nie musiał nam już przypominać, że chcemy coś robić.
Dlaczego codziennie o tej samej porze pijesz kawę albo jesz ciasto? Dlatego, że kiedyś zacząłeś to robić dzień po dniu, teraz po pewnym czasie nikt nie musi Ci przypominać o tym, że chcesz to robić, po prostu dana godzina jest przez Ciebie podświadomie kojarzona z tą właśnie czynnością. Czytaj dalej »
Czy spotkałeś już w swoim życiu bohatera? Może sam chciałbyś by określano Cię tym słowem?
Ludzie ciężko pracujący na utrzymanie swojej rodziny, kochająca matka karmiąca swoje dzieci, żona próbująca przetrwać w otoczeniu agresywnego męża. Czy oni mogliby zostać naszymi bohaterami? Każdy z nas przechodzi wzloty i upadki, pokonujemy trudności, oczekując nowych wyzwań. Hindus powiedziałby: „Mamy własne zmartwienia, a trudności życia oraz los jest po prostu – karmą”. Człowiek zachodni mówi o „negatywnym myśleniu” przyciągającym i tworzącym toksyczne środowisko. Obydwa założenia są poprawne bo każdy z nas jest „kowalem swojego losu” dysponując „wolną wolą działania, myślenia”. Zatem małżonka alkoholika, pracujący ojciec przestają być bohaterami, a zaczynają być zwykłymi zajętymi ludźmi, uwikłanymi w „prawo przyczyny i skutku”, „akcji i reakcji”. Jeśli zatem intencja obciąża prawo przyczyny i skutku to świadoma wyzwala z łańcucha przyczynowości. Więc, może współcześni mistycy zostaną naszymi bohaterami? A może to dobrze kojarzony Superman?
Czytaj dalej »
Gdybyśmy się przyjrzeli życiu dowolnego człowieka, z łatwością moglibyśmy zauważyć, że większość jego czynności wykonywana jest automatycznie, nawykowo. Dzisiejszy człowiek jest zabiegany, ma wiele stresów i spraw do załatwienia, przez co ciężko skoncentrować się mu na jednej sprawie. Dzięki nawykowemu działaniu jest w stanie zdziałać o wiele więcej, niż gdyby miał się zastanawiać nad każdą czynnością.
Problem w tym, że mamy w sobie wyrobionych mnóstwo złych nawyków (a jakże, człowiek nie jest idealny!). Zawsze jednak jakiś zły nawyk można zastąpić innym, lepszym. I o jednym z takich nawyków chciałbym teraz opowiedzieć.
Zafascynowany książką pod tytułem „Kto Zabrał Mój Ser”, stwierdziłem, że muszę podzielić się przemyśleniami z innymi, także z Tobą. Po tej lekturze rodzi się wiele pytań, a także chęć natychmiastowego odnalezienia odpowiedzi. Książka jest dla mnie, jako trenera rozwoju osobistego, po trosze podręcznikiem na temat zmiany, który odkrywa mechanizmy, jakimi posługują się ludzie w jej obliczu . Nic dziwnego, że była używana podczas projektowania programu CHEESE Experience, przeznaczonego dla kadry menedżerskiej. Zarówno w firmie jak i w życiu – musisz dobrze zarządzać, być przygotowany na szybkie działanie. Nie powinno być tu miejsca na mechanizmy obronne – takie jak zaprzeczanie, narzekanie i tym podobne. Powodują one zbyt duże zastoje w rozwoju, a jak wiadomo, jeśli się nie rozwijasz, to się cofasz.
Książka Spencera Johnsona jest bardzo dobrym studium przypadku, które pozwoli Ci zaobserwować najczęstsze mechanizmy jakie rządzą człowiekiem, który boi się zmiany. Na pewno znajdziesz zachowania, które obserwujesz u siebie w pewnych momentach. Czytaj dalej »
***
Złamię zasadę “nigdy nie mów nigdy”. To taka refleksja dnia dzisiejszego. Zastanawiałem się jak to jest, że człowiek nastawia się na osiągnięcie czegoś, przygotowuje się do nowej roli, do nowego sposobu działania, do kolejnych wyzwań, a gdy przychodzi co do czego okazuje się, że o wielu rzeczach się nie pomyślało, inne wyglądają całkiem inaczej niż się wydawało, a planowanie diabli biorą kilka chwil po zmianie.
No i wniosek taki jak w tytule, nigdy nie da się przewidzieć wszystkiego. Można przygotować się pod kątem potrzebnych umiejętności, zebrać podobne doświadczenia, tak, żeby wkroczenie na nowy teren nie było całkiem wariackie, ale za każdym razem trzeba nastawić się na elastyczne zmiany sytuacji i do nich się dostosować. Bardzo prawdopodobne, a nie zamierzam tego dowodzić naukowo, że będąc totalnie zielonym na danym polu można osiągnąć rezultaty nie gorsze od osoby dysponującej szerszym spektrum doświadczeń i umiejętności. Stara zasada – gdzie wszyscy mówią, że coś jest niemożliwe poślij tam kogoś, kto o tym i nie wie, a on to dla Ciebie zrobi.
Czytaj dalej »
‘Zabij mnie’ – powiedziała rutyna i przeciągnęła się rozkosznie – ‘gdyż jeśli pozwolisz mi być częścią Twojego życia, to skutecznie będę powstrzymywała Cię od poznawania nowych rzeczy, ludzi, miejsc, a także rozwijania się i poznawania siebie coraz lepiej. Jeśli natomiast mnie wygonisz albo zabijesz, to w Twoim życiu pojawi się wiele radości i świeżości. Więc przemyśl to sobie.’
Znowu to samo
Każdy ranek wygląda tak samo – ten sam dźwięk budzika, ten sam sklep spożywczy ze świeżymi bułeczkami, ten sam kubek do kawy, ten sam autobus i ta sama droga do pracy czy na uczelnię. Każdy prawie wieczór to ten sam telewizor, ta sama sala do aerobiku od 5 lat, te same naczynia czekające w zlewie na umycie, ta sama mała zmarszczka w lustrze, która przysparza o ból głowy i to samo chrapanie partnera, który zasnął oglądając film. Brzmi znajomo?
