autorem artykułu jest Nikodem Marszałek
Różne słowniki przedstawiają nam wyrazy spokrewnione z naszym tytułowym bohaterem „oceną”. Kwalifikacja, nota, punktacja, stopień, ewaluacja, oszacowanie, skontrolowanie, sprawdzenie, weryfikacja, diagnoza, wartościowanie, diagnostyka. Słownik ekonomiczny dla przykładu przedstawiana oceną „ex-ante” jako termin mający na celu określenie zapotrzebowania na konkretne działanie, przeprowadzone przed jego wdrożeniem. Uff dużo nowych wyrazów, nasze ocenianie dotyczy zupełnie czegoś innego – odwrotnego. Czym jest wartościowanie, wiesz? Lepszy – gorszy, mniejszy – większy, bogatszy – biedniejszy, mądry – głupi, szybki – wolny. Osobiście lubię dodawać przymiotniki w stopniu wyższym i najwyższym: dobry, lepszy, najlepszy, najgorętszy, najokazalszy, najmasywniejszy, najmądrzejszy, najbogatszy, najukochańszy.
Rywalizacja wzmaga nasz potencjał, wymusza dodatkowy ruch, kolejny oddech. W szkołach widzimy chęć dostania, lepszej oceny od kogoś, czasem bycia najlepszym w danym gronie. Dostałem piątkę, a Ty tylko czwórkę – jestem lepszy. Dorastamy i mówimy: sprzedałem dzisiaj najwięcej, a Ty? – jestem lepszy. Pomiędzy znajomymi oczywiście po cichu, mawiamy: Mam większy dom, szybszy samochód mądrzejsze dzieci – jestem lepszy, posiadam lepsze zabezpieczenie finansowe, mam bardziej satysfakcjonujący związek. Oceniamy i porównujemy siebie do innych ludzi, rzeczy oraz instytucji.
