Uczenie się języków obcych, którego celem jest zdobycie praktycznej biegłości w danym języku jest procesem, który może zostać skrócony do relatywnie krótkiego okresu czasu. Możliwe jest to poprzez skoncentrowanie się na tych trzech elementach:
- Efektywność.
- Właściwy sposób nauki.
- Wydajność.
Te elementy odnoszą się do pytań: „co?”, „dlaczego?” i „jak?” należy się uczyć.
Wykształcenie i wiedza to jedne z najważniejszych elementów w życiu człowieka, które musi posiadać każdy, kto chce osiągnąć sukces. Niestety nie dla wszystkich szkoła to pasmo zwycięstw i dobrych ocen. Każdy, kto się uczył, wie, że czasami są lepsze i gorsze momenty w naszej edukacji.
To wyjątkowy zestaw, który może stać się prawdziwym prezentem od Ciebie dla kogoś z Twojej rodziny czy znajomych, kto jest w trakcie edukacji. Te trzy książki dają coś więcej niż tylko wiedzę, dzięki której obdarowana osoba będzie się uczyć szybciej, skuteczniej i o wiele przyjemniej. Dzięki temu prawdziwemu prezentowi obdarowana osoba zrozumie, jak ważne jest stałe poszerzanie wiedzy, i zdobędzie odpowiednią motywację do nauki, czego często młodym ludziom brakuje.
1. Sekrety samokształcenia – Publikacja ta jest w swoim rodzaju bardzo wyjątkowa i unikatowa. Poznasz tutaj krok po kroku tajniki podejmowania decyzji o samokształceniu, a także zasady i metody organizowania samokształcenia na co dzień (sprawdzone w praktyce) dające wysoką efektywność i skuteczność procesu samokształcenia.
2. Szybkie czytanie dla wytrwałych – To już trzecie wydanie tej świetnie sprzedającej się książki. Wraz z nim: więcej stron, jeszcze lepsze formatowanie, nowe rozdziały, które zasugerowali czytelnicy, puls jeszcze więcej ćwiczeń!
3. Techniki pamięciowe dla każdego - … czy aby nie jesteś zacofany? Przepraszam, jeśli Cię to uraziło, ale jeśli w XXI wieku nadal „wkuwasz” to, czego musisz się nauczyć na pamięć, to albo jesteś zacofany i żyjesz nadal w poprzednim stuleciu, albo po prostu nie zdajesz sobie sprawy z tego, że można uczyć się inaczej, lepiej, efektywniej, szybciej…
Więcej książek w pakietach znajdziesz TUTAJ.
Kategoria w trakcie:
a) Poznaj akapity, a spotkasz szybkość i zrozumienie
Generalizując w obrębie większości tekstów, z którymi przyjdzie Ci się zmierzyć, spotkasz następujące rodzaje akapitów:
- akapity objaśniające.
Najprostszy i najbardziej pospolity rodzaj. W takich akapitach autor coś objaśnia – mówiąc krótko. Co takiego dokładnie? Cokolwiek. To może być jakiś pogląd, fakt, opinia, idea, zasada, itp. Jego struktura jest dosyć charakterystyczna. Kilka początkowych zdań, to coś w stylu wprowadzenia do tematu, czyli zapoznanie Cię z tym, czego będzie dotyczyć dane objaśnienie. Dalej, mamy szczegóły, a na końcu przeważnie znajduje się sformułowany wniosek, czyli co wynika z tego całego objaśnienia.
W zależności od celu Twojej lektury, koncentruj się tylko na tych częściach akapitów objaśniających, które faktycznie objaśniają to, co ważne z Twojego punktu widzenia. Czytaj dalej »
b) Wstępny zwiad, czyli przegląd
Wstępny przegląd pozycji, którą zamierzasz czytać, można porównać do przeprowadzenia zwiadu na pozycjach wroga. Jaki jest główny cel zwiadu? Poznać pozycje wroga, ukształtowanie terenu na którym – może – przyjdzie z nim walczyć oraz zawczasu zlokalizować strategiczne punkty jego armii oraz danego terenu. Dzięki zdobytym przez zwiadowcę informacjom, dowództwo armii posiada ogólne informacje (można powiedzieć „punkty zaczepienia”), co znacznie ułatwia przemarsz armii przez wrogie terytorium omijając jednocześnie wroga, lub jego niespodziewane zaatakowanie, albo też wydanie bitwy w korzystnym dla niej położeniu.
Identycznie jest w przypadku pracy umysłowej, jaką jest czytanie. Każda nową pozycję, każdy nowy tekst, to taka biała plama, coś nieznanego, niezbadanego. Jeśli dostarczysz zawczasu swojemu mózgowi ogólnych informacji na jej temat, to pozwolisz mu odpowiednio przygotować się do czytania tego tekstu. Generalnie: im więcej wstępnych informacji, tym lepiej i łatwiej się będzie czytało. Dlaczego? Wróć do opisu roli zwiadowcy. Czytaj dalej »
Felietony
Jest to bardzo charakterystyczny i zwykle (niestety) dosyć niewdzięczny typ tekstu do czytania. Główny powód takiego stanu rzeczy jest wręcz narzucony poprzez ten rodzaj tekstu, określony styl pisania, który przeważnie charakteryzuje się brakiem jakiegokolwiek uporządkowania tekstu, kreatywnością autora, brakiem uogólnień, koncentrowaniem się na szczegółach, bezsensownym tytułem nie mającym związku (na pierwszy rzut oka) z właściwym tekstem, itp.
Zwykle felieton wygląda w ten sposób, że mamy czysty tekst porozdzielany akapitami, napisany przez ogólnie znaną osobę, co nam sugeruje, że warto przeczytać ten tekst w całości. Pytanie tylko: czy na pewno warto?
Felietony kojarzą się większości z pewną znaną postacią, ekspertem, która kształtuje sposób postrzegania danego zagadnienia właśnie m.in. poprzez swoje felietony publikowane w znanych i poważnych czasopismach. Czytaj dalej »
Wszystkie zaprezentowane w tym cyklu techniki zostały podzielone na dwie kategorie: przed i w trakcie. W kategorii „przed”, znajduje się wybór technik, które należy stosować przed rozpoczęciem właściwego procesu szybkiego czytania. Za to z kolei, kategoria „w trakcie”, zawiera te techniki, których wartość docenisz stosując je w trakcie lektury.
Kategoria przed:
a) Cel czytania
Czytasz i czytasz, no i co z tego tak naprawdę masz? Wczoraj przeczytałeś ciekawy tekst. Podobał Ci się. Tydzień temu przeczytałeś też jakiś tam tekst. Pamiętasz, że on także Ci się podobał, ale już nie pamiętasz, o co w nim chodziło. Wiesz, że coś czytałeś również miesiąc temu, ale już nawet nie pamiętasz, co to było. Czy poza pamięcią, że coś tam czytasz, masz z tego czytania coś więcej?
Generalną zasadą, na której opiera się szybkie czytanie jest czytanie z określonym celem. Im wyraźniejszy i dokładniej jest on określony, tym efektywniejsze będzie samo czytanie. Jest to warunek konieczny i absolutnie niezbędny, ponieważ czytanie bez celu nie ma sensu – jest tylko zwykłym marnowaniem czasu. Czytaj dalej »
Co z tego wszystkiego wynika dla Ciebie? Przede wszystkim tą osobą, która tak naprawdę czyta jesteś Ty sam, a na ekranie swojego umysłu widzisz jedynie treści „budowane” przez niego na podstawie wprowadzanych informacji, wykorzystując do tego informacje już posiadane przez niego. To, że nie widzisz dokładnie wszystkich informacji, albo że widzisz je tylko kątem oka (czyli peryferyjnie) nie jest żadnym problemem, ponieważ tą całą brakującą resztę Twój umysł dobuduje sobie sam – innymi słowy domyśli się na podstawie znajomych kształtów tych wyrazów, których znaczenie już zna; domyśli się ogólnego sensu jakieś wypowiedzi z jej kontekstu, itp. Szybkość (czyli to co większość ludzi utożsamia z szybkim czytaniem) przyjdzie sama z czasem, dzięki częstemu i świadomemu ćwiczeniu w myśl zasady, że to właśnie praktyka czyni mistrza. Czytaj dalej »
Warto sobie uświadomić, że Twój umysł nie lubi powolnej pracy. Niejednokrotnie pracuje on wielokrotnie szybciej, niż jesteś w stanie mówić lub czytać, a na tym nie koniec jego możliwości. Najlepszym dowodem tego jest umiejętność natychmiastowego zrozumienia idei, która wymaga całego mnóstwo środków przekazu tylko po to, aby „oddać” jej sens.
Praktyczny wniosek z tego jest taki, że treść dowolnej informacji jesteś w stanie o wiele szybciej przetwarzać na swoje własne potrzeby, ale pod warunkiem przekazania tejże informacji z użyciem optymalnych środków przekazu (chodzi tutaj m.in. o barwne, dobrze wytłumaczone, szybkie i intensywne przykłady pomagające ją zrozumieć).
W prawdziwym życiu zwykle jest tak, że ważne dla nas informacje są przekazywane w sposób – delikatnie mówiąc – nie najlepszy pod względem przyjazności dla naszego umysłu, co skutkuje faktem, że autor potrzebuje często kilku stron tekstu na zaprezentowanie jednej prostej idei, której sens daje się sprowadzić do jednego zdania. W takiej sytuacji ważne Czytaj dalej »
Chciałbym teraz zatrzymać się na chwilkę nad zjawiskiem, które jest częścią całego złożonego procesu czytania. Jednakże jest to tak subtelne (i istotne) zjawisko, że pewnie jeszcze nigdy świadomie go nie doświadczyłeś.
Zauważ, że przy czytaniu czegokolwiek, oglądaniu i/lub słuchaniu, napływający przez Twoje oczy i/lub uszy ciąg informacji stanowi podstawę do generowania strumienia określonych myśli i obrazów. Wszelkie tego typu wyobrażenia są tworzone przez Twój umysł na podstawie dostarczanych mu informacji. To jest to właśnie tym, o co w czytaniu naprawdę chodzi.
Rozumienie przychodzącej informacji odbywa się w naszym mózgu. W zależności od typu tejże informacji, zostanie ona przetworzona za pomocą lewej, lub prawej półkuli.
Dla przypomnienia:
- prawa półkula zajmuje się obróbką informacji graficznych oraz emocjonalnych, Czytaj dalej »
Dlaczego peryferyjne widzenie (rozumiane jako postrzeganie słów leżących poza centralnym punktem, w którym koncentrujemy nasz wzrok w czasie czytania) działa? Samo peryferyjne widzenie to jedynie możliwość wynikająca z budowy i właściwości naszych oczu. Cały sekret tkwi w fakcie, że na podstawie szczątkowej informacji, jaką otrzymuje nasz mózg dzięki peryferyjnemu widzeniu, jest w stanie „dopowiedzieć” sobie resztę, tak że otrzymujemy pełne brzmienie tekstu, którego w całości w ogóle nie widzimy. Wszystko odbywa się na podstawie doświadczeń naszego mózgu, które wcześniej nabył przy jakieś tam okazji. Prosta zależność, że im więcej wiesz, tym łatwiej Ci będzie w praktyce zastosować i wykorzystać peryferyjne widzenie, sprawia, że cały ten proces jest w ogóle możliwy.
Jeśli w tym momencie kompletnie nie wychodzi Ci ten sposób czytania, to nic dziwnego i strasznego. „Jedyne” co musisz zrobić, to:
- nauczyć i przyzwyczaić się do postrzegania jednorazowo kilku wyrazów,
- przekształcić ten sposób postrzegania czytanych tekstów w nawyk, Czytaj dalej »
