Dostarczamy Tylko Pozytywne Treści!

Autor: Małgorzata Podbilska

Masz marzenia i chcesz je spełnić mimo głupiej gadaniny wszystkich dookoła, że jest to niemożliwe? Kiełkuje w Twojej głowie myśl, ale boisz się ją głośno wypowiedzieć? Marzenia tłumione i nigdy nie wypowiedziane mają nikłe szanse na realizacje….

Zastanów się chwile i pomyśl, jak piękne by było twoje życie gdybyś nie kierował się w nim strachem, a kontakt z nieznanym dodatkowo motywował Cię do przekraczania kolejnych granic? Podoba Ci się ta myśl…..?

Nasuwa mi się w tej chwili zasłyszana historia. Dwójka dzieciaków w zimie bawiła się na zamarzniętym jeziorze, zlekceważyli ostrzeżenie o niebezpieczeństwie. W pewnym momencie jeden z nich znalazł się pod lodem. Zaczęła się walka o życie, chłopak który pozostał na powierzchni szybko zrozumiał co się dzieje widząc jak ciało przyjaciela znika w ciemną otchłań zakutego lodem jeziora. Zaczął uderzać nogą o lód w nadziei, że go przebije. Gdy to się nie udawało pobiegł na brzeg, pochwycił gałąź i po raz kolejny rozpoczął nierówną walkę z siłami natury. Udało mu się. Wyciągnął kolegę. Czytaj dalej »

Autor: Kala

http://www.sxc.hu/photo/1318224

Jedne marzenia są prozaiczne, zwyczajne, ot nic wielkiego jak np. kupno sukienki w najdroższym butiku. Inne natomiast wykraczają poza ramy zwyczajności. Bardziej odważni marzą, by tak jak Jurij Gagarin znaleźć się w Kosmosie. Ale czy warto marzyć? Dlaczego nasze marzenia są tak różne? Zastanówmy się…

Marzymy inaczej, bo jesteśmy indywidualnymi osobowościami, żyjemy w różnych środowiskach. Dobrym przykładem jest zawód aktora. Początkujący artysta marzy o „przebiciu” się na kolorowy ekran. Kiedy już to nastąpi pragnie zagrać w wielkiej ekranizacji, bijącej rekordy popularności. Szczęście mu sprzyja, bo i to mu się udało, chce Oskara.To przecież największe odznaczenie i ukoronowanie dla aktorskiej kariery. Zdobywa Oskara i dopiero teraz jest w pełni usatysfakcjonowany, jego marzenia spełniły się. Czytaj dalej »

Niektórzy ludzie postrzegają rzeczy w ich naturalnym stanie i zadają sobie pytanie: dlaczego?

Ja marzę o rzeczach, których nigdy nie było i mówię sobie: dlaczego nie?

George Bernard Show

No właśnie, dlaczego nie ?

—

Czytając kolejnego   ebooka, tym razem pod skromnym tytułem „Zamieniaj marzenia w realne wydarzenia„, już na wstępie natknęłam się na ciekawą rzecz, wartą zauważenia. Pozwól, że zacytuję:

Kiedy przystępujemy do działania z nadzieją na sukces, powinniśmy myśleć przede wszystkim o efekcie. O tym, co jest dla nas najważniejszym celem. To taka właśnie postawa każe dziecku przez cały dzień budować na plaży zamek z piasku, nawet kiedy inne dzieci zachęcają go do gry w piłkę albo do wspólnej kąpieli. Widzi swój zamek i wytrwale go buduje, co rusz urozmaicając go o nowe fascynujące i coraz bardziej czarowne elementy. Skupia się na celu i w dodatku potrafi go na bieżąco rozwijać i czynić coraz bardziej atrakcyjnym.

Wszyscy wiemy, jakie są dzieci. Uczą się szybko, nie boją się niczego (jeszcze), prą naprzód odkrywając świat.

Osoba, która skupia się na procesie, widzi przede wszystkim problemy. To dlatego tak trudno dorosłego namówić, by razem z dziećmi budował zamki z piasku. Oni wiedzą, że to będzie długo trwało. Że się pobrudzą. Że być może część zbudowanych ścian się zawali. Że trzeba będzie biegać do morza po wodę, aby uzupełnić fosę, a woda i tak natychmiast wsiąknie w piasek. A poza tym i tak nie wezmą tego zamku ze sobą. A w dodatku na koniec i tak się przecież wszystko w całości zawali. I nie budują. Żeby nie tracić niepotrzebnie czasu. Czy nie lepiej przeznaczyć go na leżenie i prażenie się na słońcu? Albo na krótką drzemkę? Albo na inne nierobienie niczego?

Gdzieś po drodze z dzieciństwa do dorosłości, gumy prawdziwych siebie. Jako dorośli – w przeciwieństwie do dzieci – przestajemy działać, a dużo rozmyślamy o tym, dlaczego działać nie powinniśmy. Wolimy np. odpocząć przed telewizorem – człowiekowi przecież potrzebny jest wypoczynek – wciąż się trąbi o tym, że nie należy się przepracowywać. Mam się uczyć? – jestem na to już za stary/stara. Strać się w pracy? – a po co, żeby mój szef za dużo za mnie zarobił. Można wymieniać tak w nieskończoność. A potem mówimy o tych, co osiągnęli sukces, realizując swoje marzenia – „Ten, to miał w życiu szczęście”. Nie zdajemy sobie sprawy, że moglibyśmy być na miejscu „tych szczęściarzy”, gdybyśmy potrafili – choć od czasu do czasu – zrezygnować z krótkotrwałych przyjemności, na rzecz działań, które być może nie dadzą natychmiastowych efektów, ale w przyszłości pozwolą zamienić nasze marzenia w realne wydarzenia.

I na koniec jeszcze jeden cytat:

Pesymiści mówią, że marzenia się nie spełniają. Nie spełniają się te marzenia, których nie traktujemy jako cel, który rzeczywiście chcemy osiągnąć. Nie spełniają się te marzenia, które traktujemy jedynie jako emocje, a nie rzeczywiste spełnienie. Nie spełniają się te marzenia, którym nie poświęcamy wystarczająco dużo czasu i osobistego zaangażowania. Wstańmy z ręcznika. Uklęknijmy na piasku. Zacznijmy budować nasz zamek.

Więcej znajdziesz w ebooku Zamieniaj marzenia w realne wydarzenia.

Możesz też ściągnąć fragment EBOOKA w formie PDF

… czyli … Dlaczego czasem tracimy nasz zapał już po tygodniu?

Autor: Zbigniew Ryżak

Nie zajmuj się na raz wielu sprawami, jeżeli chcesz zachować pogodę ducha. […] Gdyby bowiem ktoś nie mówił ani czynił przeważającej części tego, co mówimy i czynimy, a co nie jest konieczne, miałby i więcej czasu, i mniej niepokoju. Stąd też przy każdej sprawie należy przypomnieć sobie, czy też nie jest ona jedną z tych, które nie są konieczne.

Marek Aureliusz

Które jest najważniejsze?

Wszyscy mamy zbyt dużo marzeń. Jeżeli uważasz, że w Twoim przypadku tak nie jest, to albo nie znasz siebie, albo zbyt często jesteś napięty i przestraszony życiem. Spięcie i obawy odpędzają marzenia i nie pozwalają im się zbliżyć do Ciebie. Gdy pozwolisz marzeniom na swobodny dostęp do Twojej świadomości, będzie ich zdecydowanie za dużo.

Czytaj dalej »

Autorem artykułu jest Magdalena Kowaczewić

Gdyby marzenia mogły sie spełnić w jednej chwili, tu i teraz, co byś zrobił? Tak bardzo wszyscy chcemy, by szybko się one zrealizowały, ale czy gdy będzie to już miało miejsce będziesz wiedział, co z tym zrobić? Z jednej strony mamy szczęście, że nie spełniają się one natychmiast.

Gdyby marzenia mogły sie spełnić w jednej chwili, tu i teraz, co byś zrobił? Tak bardzo wszyscy chcemy, by szybko się one zrealizowały, ale czy gdy będzie to już miało miejsce będziesz wiedział, co z tym zrobić? Z jednej strony mamy szczęście, że nie spełniają się one natychmiast. Czasami są to po prostu zachcianki naszego ego, które uważa to za coś nadwyraz wartościowego, a po jakims czasie wręcz cieszymy się, że realizacja nie miała miejsce. Z punktu widzenia przemijającego czasu inna opcja przyniosła więcej korzyści niż to, czego chcieliśmy. No właśnie, wielu z nas marzy o czymś, a sama myśl napawa przyjemnym uczuciem. Jednak, gdy coś nie idzie po naszej myśli, ciągnie się w czasie albo wymaga jakiejś pracy, rezygnujemy z dalszej drogi. Nie ma zapału, który pojawiał się z początku, marzenia wydają się wręcz niemożliwe do zrealizowania i wiele wiele innych wymówek przychodzi do głowy, dlaczego nie stanie się tak, jak chcemy. Dlaczego rezygnujemy z marzeń? Dlaczego odrzucamy je i wiarę w ich spełnienie? Sami sobie uniemożliwiamy ich realizację na planie materialnym, pozostawiając je tylko obrazami w umyśle. W mojej poprzedniej pracy widziałam, jak młodzi ludzie przychodzą z nową energią, zapałem i radością każdego dnia, natomiast starsi pracownicy, zrezygnowani i znudzeni ciągle nam powtarzali, że też tak, jak oni skończymy, że nie ma tak wesoło itp. Po jakimś czasie i to nawet nie po kilku latach, a miesiącach zauważyć się dało znaczny spadek energii i chęci do podjęcia jakiegokolwiek działania w kierunku zmiany życia.

Czytaj dalej »

Autorem artykułu jest Marzena Pol

Oto historia człowieka, który leżąc na polanie podczas burzy z widelcem w ręku, postanowił zostać muzykiem, sportowcem, poetą, aktorem, radiowcem i wokalistą. Walcząc o marzenia nie raz nadwyrężał kreatywność i nie raz było piorunująco.
Marcel Woźniak – student UMK w Toruniu. Zanim umówiłam się z nim na wywiad, zastanawiałam się, gdzie go zastanę. Biegającego w stroju sportowym po ulicach Torunia, powtarzającego tekst sztuki na deskach teatru, redagującego tekst do gazety, grającego koncert ze swoim zespołem, czy w radio przed kolejną audycją? Siedział w jednym z toruńskim pubów i sączył piwo. Jak gdyby nigdy nic.

M: Marcel, czym są dla Ciebie marzenia?
Marcel Woźniak: Marzenia są częścią życia – grają w tej samej drużynie, co nasze sny, poczucie humoru i… zachwyt nad foliową torebką na wietrze. Prawdziwe spełnianie marzeń, to jednak nie tylko magiczna fasola, ale ciężka praca. Czyli spełnienie siebie.

Czytaj dalej »

autorem artykułu jest Beata Markowska

Jakże cudownie byłoby w życiu, gdybyśmy przestali grać. O ile łatwiej przebiegałaby nasza komunikacja, gdybyśmy otwarcie mówili, o co nam chodzi, co czujemy. Kiedy naszym przewodnikiem w rozmowie z drugim człowiekiem jest strach, nie dziwmy się, że rezulatat jest zgoła inny od zamierzonego. Po co zakładamy te wszystkie maski? O co nam chodzi?

O wiele rzeczy. Żeby nie zostać wyśmianym, żeby nie wyszło na jaw, że mamy swoje słabości, nie jesteśmy perfekcyjni. Perfekcjonizm. Im bardziej krytykujemy innych, tym bardziej boimy się, że sami wpadniemy we własne sidła. Skoro nie akceptujemy ludzkiej ułomności u innych, ciężko byłoby dać sobie samemu prawo do popełniania błędów. A przecież jesteśmy ludźmi, inteligentnym zbiorem atomów. Dopiero uczymy się odkrywać boską część w sobie. Jesteśmy ułomni, mamy na koncie małe i większe grzeszki. Czy ma sens obwinianie się za to? Wina zatrzymuje nas w miejscu. Obarcza nas strachem przed karą.

Czytaj dalej »

autorem artykułu jest Beata Markowska

Granice są różne, wszyscy o tym wiemy. Granice państwowe, granice przyzwoitości, głupoty i granice naszego komfortu. Zbiór granic jest nieograniczony i ciągle otwarty. Ponieważ interesuje mnie rozwój człowieka bardziej niż zmiany w obszarze państwowości, przeto skupię się na naszych mentalnych granicach.

Kto je ustanawia? W pewnym stopniu społeczeństwo, które oddaje część swojej woli na rzecz reprezentantów. Ci z kolei tworzą na agorze zwanej Sejmem prawa regulujące określony zakres naszych zachowań. Dużą część naszych ograniczeń wpajają nam rodzice, nauczyciele, telewizja i inne media w procesie zwanym wychowaniem. Jednocześnie uściślę, że to, co rodzice nam świadomie przekazują, a to, co my wynosimy z domu bazując na obserwacji naszych drogich opiekunów, a w szczególności obserwacji relacji między nimi, są to dwie zgoła odmienne sprawy. Najczęściej dwa różne przekazy. Sprzeczne w swej treści, dodam.

Na takiej pożywce hodujesz swego wewnętrznego krytyka. Kiedy dorośniesz i nie będzie w pobliżu rodziców, to on będzie ci przypominał, jaki jesteś głupi. Albo leń.. albo niegrzeczny, nieudacznik, niedojda, beksa … z niczym sobie nie radzisz, albo wszystko musisz sam. Przez piętnaście, szesnaście lat (czasem to trwa dłużej, niekiedy przez całe życie) nasi rodzice kodują nam, kim jesteśmy i jakie są nasze granice. Robią to najczęściej bezmyślnie, ponieważ tak ich wychowano, bo tak jest najprościej, bo na dzieciach najłatwiej odreagować stres codziennego dnia. Rodzicom wierzy się bezwarunkowo. I choć przychodzi czas buntu, kiedy odcinamy się od naszych korzeni, negujemy to co mówią i co sobą reprezentują, nasza podświadomość już została wychowana. Proces zakończono. Świadomie możemy się wyrywać z więzów, jednak z biegiem czasu z przykrością zauważamy, że coraz bardziej przypominamy naszych rodziców. Przypadek?
Czytaj dalej »

1. Miej czas na Pracę, to cena sukcesu.
2. Miej czas na Myślenie, to źródło potęgi.
3. Miej czas na Zabawę, to sekret młodości.
4. Miej czas na Czytanie, to podstawa wiedzy.
5. Miej czas na Modlitwę, to zmywa pył ziemi z powiek.
6. Miej czas na Przyjaciół, to źródło radości.
7. Miej czas na Miłość, to sakrament życia.
8. Miej czas na Marzenia, to wznosi Twoją duszę do gwiazd.
9. Miej czas na Śmiech, to pieśń pomagająca znosić trudy życia.
10Miej czas na Planowanie, to sekret umożliwiający znalezienie czasu na dziewięć pierwszych punktów !

- Nieznany autor -