Ktoś wielki powiedział: „Strach to jest jak spłacanie rat kredytu, którego być może nigdy nie weźmiesz”. To proste zdanie odzwierciedla chyba całą ideę strachu. Strach pojawia się w naszym życiu dość często. A jaki jest skutek. Przechodzi nam koło nosa mnóstwo szans na wielkie rzeczy. Prawda jest więc taka, że strach nas ogranicza.
Najczęściej boimy się tego, co ma być. Czyli jeśli TO się nie zdarzyło baliśmy się bez powodu. A więc po co się bać.
W swoim życiu znalazłam własny sposób na pokonanie strachu. Kiedy się pojawia to niedobre uczucie – staram się przemyśleć sprawę i zadaję pytanie: co mi grozi w najgorszym wypadku.
Jeśli tylko moja odpowiedź brzmi, że nie stracę życia – podejmuję działanie. I jak dotąd niczego nie żałowałam. Wręcz przeciwnie – zaczęłam odnosić sukcesy. Dopiero po jakimś czasie dało się poznać, jak wiele rzeczy mnie ominęło, bo się bałam.
Moja rada brzmi – nie warto się bać. Podejmuj działanie pomimo dręczącego Cię strachu – nie pożałujesz, a ważne rzeczy Cię nie ominą. Ktoś może, w tym momencie powiedzieć, a co gdy boję się przebadać, bo mam podstawy podejrzewać, że jestem chory. Rada jest jedna przebadaj się jak najszybciej – z tym absolutnie nie wolno zwlekać. Potem możesz żałować, że choroby nie zdiagnozowano wcześniej. Wtedy będziesz sobie wyrzucał brak działania i dręczył myślami w stylu „co by było gdyby”.
Nie gdybajmy, tylko bierzmy się do działania.
