Obudź się i zacznij żyć!

Dlaczego nam się nie udaje?

Czas i energię, które marnotrawimy na porażki, moglibyśmy spokojnie przeznaczyć na osiągnięcie sukcesu.

Absurd? Paradoks? Nie — na szczęście to trzeźwa, prozaiczna prawda, która jest pełna obietnic. Przypuśćmy, że pewien człowiek ma spotkanie setki mil na północ od swojego domu i że jeśli tam dojedzie na czas, to do końca swojego życia będzie cieszył się zdrowiem, szczęściem i bogactwem. Ma wystarczająco dużo czasu i benzyny, by tam dojechać. Wyrusza, ale stwierdza, że będzie dużo zabawniej, jeśli pojedzie najpierw dwadzieścia pięć mil na południe, niż jeśli miałby wyjechać za wcześnie.

Czyż to nie absurdalne?! Nieprawdaż? Benzyna nie ma z tym nic wspólnego; czas nie ma żadnych preferencji, w jaki sposób zostanie wykorzystany; droga idzie zarówno na północ, jak i na południe; i w końcu nasz bohater nie dojechał na spotkanie. Jeśli teraz ten człowiek powiedziałby nam, że mimo wszystko podobała mu się jego przejażdżka w złym kierunku, że w pewnym sensie sprawiło mu większą przyjemność jechanie bez celu niż dotrzymanie terminu spotkania, że jadąc na południe, doznał wzruszającego wspomnienia dawnego domu — to czy powinniśmy pochwalić go za bycie poprawnym filozofem i stracenie swojej szansy?

Nie! Powinniśmy uważać, że zachował się jak skończony kretyn. Nawet jeśli nie dojechał na spotkanie, ponieważ gonił za minionym marzeniem, to nie powinniśmy go uniewinniać. Albo jeśli przyjechałby za późno na spotkanie, ponieważ zgubił się, a mógł sprawdzić wcześniej drogę na dobrej mapie, by tego uniknąć, moglibyśmy mu współczuć, ale powinniśmy źle go osądzić.

Jeśli natomiast porównamy jazdę prosto z nami i z naszymi osiągnięciami, to zachowujemy się dokładnie tak samo, jak bohater naszej głupiej bajeczki: jedziemy w złym kierunku. Ponosimy porażkę tam, gdzie moglibyśmy odnieść sukces, tracąc ten sam czas i tę samą energię.

Porażka wskazuje na to, że nasza energia została przelana w niewłaściwy kanał. Zabiera się nam energię na odniesienie porażki. Jest to coś, co rzadko udaje nam się od razu dostrzec. Ponieważ zazwyczaj myślimy o porażce jak o konwencjonalnym przeciwieństwie sukcesu, mamy tendencję do czynienia fałszywych antytez kategorii dotyczących sukcesu i porażki. Sukces jest pokrzepiający, energiczny, żwawy; tak też typowe zachowanie kogoś, kto odniósł porażkę to: apatia, bezczynność, pozycja leżąca. Wystarczająco prawdziwe — ale to nieprawda, że nie zużywa się żadnej energii. Niech jakikolwiek psycholog powie nam, ile energii potrzebuje dojrzały człowiek, by móc stawić opór. Musi zostać stoczona ogromna walka z siłami życia i ruchem, by móc pozostać w stanie bezczynności, niemniej ta walka umiejscawia się tak wysoko ponad poziomem naszego życia, że nie zawsze jesteśmy jej świadomi. Fizyczna bezczynność nie jest w żadnym wypadku oznaką, że życiowe siły się wypaliły. Nawet wałkoń używa energii, gdy śni.

Kiedy porażka zdarza się podczas cennych godzin i zaczynamy zabijać czas bzdurnymi zajęciami, to możemy dostrzec, że energia wyszła z odpowiedniego kanału. Jednak są też sposoby na zabijanie czasu, które wcale nie sprawiają wrażenia, że się go trwoni. A nawet całkiem przeciwnie, mogą się wydawać świadomymi i ciężkimi zajęciami, które zazwyczaj wzbudzają zewnętrzną akceptację i prowokują pochwały ze strony obserwatorów, a w nas wywołują samozadowolenie.

Ale tylko wtedy, gdy przyjrzymy się temu bliżej, odkryjemy, że te zajęcia prowadzą nas donikąd, że nas męczą i nie dają nam satysfakcji, że nasza energia została poświęcona na coś, co prowadzi jedynie do porażki.

Przeczytałeś właśnie fragment ebooka Obudź się i zacznij żyć!, której autorką jest Dorothea Brande.

Możesz pobrać darmowy fragment ebooka Obudź się i zacznij żyć.
Bardzo spodobała mi się ta książka, dlatego Ci ją polecam. Już samo przeczytanie fragmentu motywuje do działania, więc co tu mówić o całości