Bazując na kilku prostych pytaniach ludzie ci uświadamiali sobie, co tak właściwie nimi kieruje, co sprawia, że trzymają się wciąż starych, utartych schematów zachowań.

H = Habitual bevaviours – czyli zachowanie nawykowe.

- Jakie zachowania / nawyki / emocje okazujesz?
- Kiedy, w jakich sytuacjach je okazujesz?
- Co motywuje cię do okazywania tych zachowań / nawyków / emocji?

A = Ask questions – czyli zadawaj sobie pytania.

- W jaki sposób te nawykowe zachowania wpływają na twój codzienny poziom motywacji?
- Czy w jakiś sposób wspierają cię one czy też może raczej ograniczają?
- Czy rzeczywiście są pomocne czy też przeszkadzają?
- Czy dzięki nim osiągasz sukcesy czy też ponosisz porażki?

B = Break the habit – czyli zerwij z nawykiem.

- Jeśli twoje nawykowe zachowanie nie wspierą cię, co i w jaki sposób możesz zrobić już teraz, by zaprzestać jego powielania?
- A jeśli zdecydujesz się trwać przy tym zachowaniu, co lub ile będzie cię to kosztować?
- Jakie korzyści odniesiesz jeśli teraz zdecydujesz się zmienić swoje nawykowe zachowanie?

I = Install new habits - czyli wprowadź w życie nowe nawyki. Zdecyduj jaki nowy nawyk byłby najbardziej odpowiedni i zaangażuj się w jego rozwijanie u siebie przez jakiś okres czasu.

T = Test the new habits - czyli testuj nowe nawyki. Próbuj, testuj swój nowy nawyk. Stale udoskanalaj jego działanie do czasu aż będziesz całkowicie usatysfakcjonowany.

Ingham podkreślił też rolę wizualizacji w procesie zmiany nawykowych zachowań. Wizualizuj siebie już po pomyślnym dokonaniu zmiany. Jest to jedna z potężnych technik, która pomoże ci trzymać się obranej drogi w czasie kiedy będziesz zrywał z dawnymi nawykami.

—

http://rzucpalenienadobre.pl/

Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl

Każdy z nas mówi do siebie dialogiem wewnętrznym. Od jakości tego dialogu zależy to, jak się zachowujesz, jakie masz emocje, jakie masz osiągnięcia. Słowa mogą wzmacniać motywację, lub skutecznie ją osłabiać. Ludzie odnoszący sukcesy mają zawsze pozytywny dialog wewnętrzny. Ludzie odnoszący porażki – negatywny.

Jak Ty mówisz do siebie?

Czy jesteś dla siebie miły? Jakim tonem mówisz? Gdy coś Ci nie wychodzi, co wtedy mówisz? Motywujesz się do działania, czy raczej narzekasz lub przeklinasz?

Zadanie nr 1. Przez cały kolejny dzień, lub chociaż kilka godzin - zapisuj swoje dialogi wewnętrzne. To spowoduje, że zaczniesz im się przysłuchiwać świadomie. A świadomość pozwoli Ci na ich kontrolę. Jest to pierwszy stopień prowadzący do motywacyjnego dialogu.

Słowa których używamy, programują nas. Są jak programy, które pisze informatyk, a komputer je wykonuje. Twój umysł jest przecież najbardziej skomplikowanym bio-komputerem, stworzonym przez samą naturę, Boga, wyższą inteligencję, czy kogokolwiek/cokolwiek w co wierzysz.
Jednak jest pewien problem…

Rodzimy się bez instrukcji obsługi tego biokomputera. Jak mówi dr Richard Bandler, przeciętna osoba spędza więcej czasu na naukę obsługi pralki, niż na naukę obsługi własnego umysłu. A przecież umysł ma wpływ na wszystko w Twoim życiu!

Jest wiele sposobów wpływania na ten komputer. Sposoby te, można porównać jak różne oprogramowania do komputera, czyli software. Co ważne, możesz używać kilku na raz aby je uzupełniać. Jednym z takich oprogramowań jest używanie autosugestii. Inne oprogramowania, to hipnoza, NLP, Metoda Silvy i kilka innych – które omawiam w osobnych artykułach i stronach internetowych.

Stosując autosugestię, mówisz do siebie w pewien określony sposób. Świadomie używasz słów, aby programować swój umysł na sukces. Celem może być zwiększenie motywacji, pewności siebie, wyższa sprzedaż, lepsze wyniki w nauce czy sporcie.

Jak wiadomo, podstawą każdej propagandy jest ciągłe powtarzanie. W czasach wojen w ten sposób zmieniano wrogów w zwolenników danego kraju. Dzisiaj możesz użyć tej techniki, aby zmienić w sobie „lenia” w osobę zmotywowaną do działania.

Uwaga: W dialogu wewnętrznym najważniejsze nie są wcale słowa!

Ćwiczenie dla Ciebie (zrób teraz): Powiedz do siebie:
Tonem pełnym złości: Ty dupku!
Tonem erotycznym: Ty dupku :∗;
Tonem pełnym ciepła: Ty dupku
Tonem pytającym: Ty dupku?

Czy już zauważasz różnicę?

Podświadomość reaguje przede wszystkim na ton Twojego głosu. Dopiero w drugiej kolejności na słowa. Jeśli połączysz motywujący ton z odpowiednimi słowami, wpłyniesz na siebie bardzo silnie!

Jaki ton jest motywujący?

Posłuchaj światowej sławy mówców motywacyjnych: Ziga Ziglara czy Tony’ego Robbinsa, albo przemówień filmowych Ala Pacino (np. film Męska Gra), czy Sylwestra Stallone (w filmach z serii Rocky Balboa). Możesz znaleźć ich wszystkich na serwisie YouTube. Rozpoznaj ich cechy charakterystyczne i zmodeluj!

Trzeci czynnik to częstotliwość i ilość powtórzeń.

Jeśli raz do siebie powiesz nawet najbardziej motywujące słowa, to niewiele Ci to pomoże. Propaganda działała na zasadzie wielokrotnego powtarzania. A więc mów do siebie wielokrotnie pozytywne sugestie.

Używaj rytmu!

Rytm to kolejny czynnik, ułatwiający wchłanianie przez podświadomość sugestii. Np. jeśli gdzieś idziesz, synchronizuj słowa z krokami. Albo mów w rytm oddechu. Dzięki temu znacznie skuteczniej wpłyniesz na swoją podświadomość.

Przykładowe sugestie:

Ogólne:
Uda mi się! Jestem najlepszy! Dam radę! Lubię siebie! Osiągam sukces! Zrealizuję to! Uwielbiam to robić!

Gdy sprzedajesz:
Jestem najlepszym sprzedawcą! Sprzedam to! Dzisiaj sprzedam X produktów! Sprzedaż to dla mnie przyjemność! Kocham sprzedawać! Uwielbiam sprzedawać! Lubię rozmawiać z ludźmi!

Gdy się uczysz:
Zdam ten egzamin! Nauka przychodzi mi z łatwością! Lubię się uczyć! Kocham ten przedmiot! Dostaję 5 z tego przedmiotu!

Gdy uprawiasz sport:
Zwyciężę! Jestem zwycięzcą! Dam radę! Pokonam ich! Jestem najlepszym piłkarzem! Strzelę gola! Przebiegnę Xm.

Z użyciem imienia:
Marcin, jesteś w tym najlepszy! Marcin, dasz radę! Marcin, zrobisz to! Marcin, bierz się do roboty! Marcin, działaj! Marcin, zrób to teraz! Marcin, jeszcze trochę! Marcin, zaraz wygrasz!

Twoje imię to najpiękniejsze słowo, które znasz.

Podświadomość lubi, gdy mówisz do niej z użyciem imienia i pozwala to wywierać jeszcze większy wpływ. Jeśli kiedyś miałeś do czynienia ze sprzedażą, to doskonale o tym wiesz.

Zadanie nr 2.: Napisz listę pozytywnych sugestii, które będziesz od dzisiaj używać. Mogą być ogólne lub szczegółowe – dopasowane do konkretnej potrzeby.

Zadanie nr. 3.: Od dzisiaj staraj się kontrolować swoje myśli i nie dopuszczać negatywnych. Jeśli takie się pojawią, natychmiast powiedz pozytywną przeciwność i powtórz ją wielokrotnie!

Pozdrawiam,
Marcin Kijak

—

Siła Twojej Motywacji - Poznaj za darmo najlepsze sposoby motywacji! Ucz się od ekspertów! Zapisz się na darmowy kurs motywacji!

Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl

Autorem artykułu jest Marek Matysiak

Pamiętam jak pierwszy raz zobaczyłem góry – ich majestatyczne, śnieżnobiałe szczyty, unoszące się nad nimi chmury i przede wszystkim ich potęgę nad rozciągającą się doliną… przytłaczającą i intrygującą za razem. Co prawda było to dość dawno, bo na wycieczce w szkole podstawowej. Przyjechaliśmy do pensjonatu w którym nocowaliśmy i od razu pobiegliśmy wspinać się na stromą halę po drugiej stronie drogi.

I kiedy tak się wspinaliśmy po dość stromym zboczu łąki, na której jeszcze parę chwil wcześniej pewnie wypasały się owce, nagle któryś z kolegów odwrócił się i z ogromnym zdziwieniem malującym się na twarzy powiedział Patrzcie na to! No to się też odwróciliśmy i… naszym oczom ukazał się oszałamiający widok – to był właśnie ten moment, kiedy pierwszy widziałem tak potężne dzieło natury – ogromne, przysypane śnieżną otuliną Tatry.

Jako dla człowieka pochodzącego z nizinnych terenów, góry zawsze robiły na mnie ogromne wrażenie, ale zauważyłem, że im częściej je widywałem, tym ten obraz stawał się coraz bardziej „normalny”. Jednak nie na tyle, aby w pewnym momencie podjazdu, czy zjazdu (bo góry głównie na rowerze zdobywam) zatrzymać się na kilka dłuższych chwil i po prostu patrzeć, podziwiać i napawać się widokiem, który mimo, że czasem znajomy, to jednak nigdy nie codzienny.

Czy w takim razie potrzebujemy coraz to nowych bodźców, aby powodowały w nas nowe, silne i pozytywne odczucia?

Tuż za moim rodzinnym domem, jakieś pięćset, może siedemset metrów rozciąga się las. Taki normalny, zwykły las – głównie z drzewami liściastymi, jednak jakaś sosna, czy świerk też się zdarzy. Generalnie jest to widok, który pamiętam od urodzenia. Zawsze kiedy wychodziłem za dom, ten las tam był – nic bardziej pospolitego, mogłoby się wydawać.

I wiesz co – od niedawna nauczyłem się na niego patrzeć z takim zaciekawieniem, zaintrygowaniem i zafascynowaniem, jak na ośnieżone szczyty gór, kiedy widziałem je po raz pierwszy.

Jak do tego doszło?

Zdałem sobie z tego sprawę, przy okazji uczenia się na nowo wdzięczności. Być może znasz już technikę kamyka wdzięczności. Chodzi o to, że nosisz w kieszeni mały kamyk i kiedy sięgasz po coś i przypadkiem go dotkniesz, szukasz wtedy rzeczy, za które w tym właśnie momencie jesteś wdzięczny.

Bardzo prosta i bardzo potężna jednocześnie technika, przy praktykowaniu której zdałem sobie sprawę, że w naszym codziennym życiu, każdego dnia mamy do czynienia z całą masą cudów! Kwestia tylko, czy potrafimy je dostrzec?

Bo któregoś razu dotykając kamyka w mojej kieszeni i widząc akurat znany mi las zdałem sobie sprawę, że jest to niesamowity widok – zacząłem obserwować poruszające się pod wpływem delikatnego wiatru najpierw gałęzie drzew, a później pojedyncze liście na ogromnym, stojącym na skraju lasu starym dębie. Tak mnie to zafascynowało, że stałem w bezruchu jakieś kilka minut – nie wiem ile, bo wyłączyłem się po prostu i nie liczyło się nic innego, jak tylko rozciągający się przede mną las i kołyszący jego liśćmi wiatr…

Olśnienie…

Patrząc na ten obraz zacząłem sobie wyobrażać jak by to było, gdybym nigdy wcześniej nie widział żadnego lasu i ten właśnie widzę po raz pierwszy. Fascynacja i zaciekawienie zaczęło narastać coraz bardziej – naprawdę niesamowite uczucie. I kiedy zacząłem to powielać na inne obrazy, sytuacje i zdarzenia, które mam możliwość widzieć, słyszeć i czuć na co dzień – nic już nie było takie jak przedtem.

Bo chociażby taki pospolity i szary wróbel który skacze sobie po ziemi w poszukiwaniu ziarenek – przecież jakiż to skomplikowany organizm – tym bardziej, jeśli wyobrazisz sobie, że widzisz go po raz pierwszy i że nie widziałeś dotąd żadnego innego ptaka.

Jednak faktem jest, że w dobie ogromnych możliwości jakie stwarza nam świat nie jest łatwo delektować się codziennością i łatwo zatracić dziecięcą ciekawość i fascynację światem. Gdzie w parę godzin możemy polecieć na drugą półkulę planety i obserwować zwierzęta, oraz krajobrazy, których u nas nigdy nie zobaczymy. Gdzie włączając jedną stronę w sieci możemy obejrzeć zdjęcia i filmy, które pokażą nam naprawdę niesamowite krainy i wirtualnie przeniosą nas w inną część świata. Czy w dobie takich osiągnięć można jeszcze cieszyć się dziwnie ukształtowanymi chmurkami na niebie, widokiem zachodzącego słońca, gwizdem wiatru, szumem wody w rzece, czy zapachem powietrza po deszczu?

Życie można przeżyć tylko na dwa sposoby: albo tak, jakby nic nie było cudem, albo tak, jakby cudem było wszystko.

Albert Einstein

Wybór jest Twój. Jeśli chcesz dostrzegać cuda naucz się patrzeć na świat, słuchać go i czuć, tak jakbyś robił to po raz pierwszy i po raz ostatni – a gwarantuję Tobie, że nic nie będzie już takie samo. Ta niesamowita umiejętność pozwoli nabrać Tobie dystansu do siebie i do świata. Pozwoli Tobie wejść na nieco inne obroty i poziom myślenia, oraz postrzegania rzeczywistości. Wreszcie pozwoli Tobie też czerpać radość, satysfakcję i zadowolenie z naprawdę prostych (wydawałoby się) rzeczy.

Zaangażuj w to wszystkie zmysły!
Zachwycaj się zapachami, które czujesz – zapach powietrza, zapach lasu, zapach miasta, zapach chleba, zapach wertowanych kartek w książce…
Zachwycaj się dźwiękami, które słyszysz – muzyką, którą znasz i którą słyszysz po raz pierwszy, śpiewem ptaków, tykaniem zegara, biciem serca, a w szczególności dźwiękiem ciszy…
Zachwycaj się smakami – tymi które już znasz, oraz próbuj tych, których jeszcze nie znasz. Zrób sobie prosty test: podczas jedzenia zamknij oczy i wczuj się w smak, który odbiera Twój umysł, kiedy nie angażuje zmysłu wzroku – sprawdź, czy poczujesz różnicę…
Zachwycaj się uczuciami, które płyną z głębi Ciebie – rozpoznawaj, czy jest to radość, czy euforia, czy może przyjemność, lub tylko zadowolenie – rozpoznawaj i nazywaj – poszerzaj swoje zmysłowe horyzonty.

Bo to niezwykła radość i zabawa doceniać i być wdzięcznym za to co Cię otacza i tworzy Twoją rzeczywistość. Dlatego baw się tym i ucz się tego… Obserwuj, słuchaj i czuj wszystko tak, jakby robić to po raz pierwszy w życiu, mając jednocześnie świadomość, że być może robisz to po raz ostatni…

Nich towarzyszy Tobie iście dziecięca, niezaspokojona ciekawość i bezgraniczne zainteresowanie wszystkim dookoła… Potrafisz jeszcze tak robić?

—

Marek Matysiak
neoma.pl

Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl

Czym jest owy WORDPRESS? To tzw system CMS - do zarządzania treścią. Czyli tak naprawdę to świetny sposób, na, w miarę bezproblematyczne prowadzenie swojego bloga czy jakiejkolwiek innej strony. Poznanie tego systemu zajęło mi kilka miesięcy, a i tak są sprawy, z którymi sobie nie radzę. Przejrzałam setki stron, różne fora. Tak sobie radziłam. Jakoś

I Ty też sobie poradzisz - jeśli zechcesz spróbować, ale …

PO CO WYWARZAĆ OTWARTE DRZWI

Ktoś mądry postanowił stworzyć kurs internetowy Jak uruchomić własnego profesjonalnego bloga na przykładzie Wordpress’a. W ciągu godziny możesz zapoznać się z wiedzą, którą ja zbierałam przez kilka miesięcy, bądź metodą prób i błędów, które mogą być dość kosztowne. Ja np. “niechcący” wykasowałam sobie bazę danych, w której było zapisane kilkadziesiąt ważnych artykułów na bloga. Po rozwiązaniu problemu dziękowałam Bogu za kopie zapasowe

Więcej o kursie przeczytasz na stronie Ekademii - Blog na Worpressie - specjalnej platformie internetowej, na której możesz sam takie kursy prowadzić.

Jeśli więc:

• nie wiesz jak zarejestrować własną domenę,
• co to takiego ten hosting i z czym to się je,
• słowo MySQL wprawia Cię w panikę - czy to jakieś zwierzę?
• każą Ci zainstalować Wordpress’a - ale nie wiesz jak to zrobić, by czegoś nie sknocić?

Gorąco polecam!

—

Pomyśl o swojej postawie jak o mentalnym filtrze, poprzez który doświadczasz świata. Niektórzy ludzie widzą świat przez filtr optymizmu (przysłowiowa szklanka w połowie pełna), podczas gdy inni widzą je przez filtr pesymizmu (szklanka w połowie pusta).

Pozwól, że podam ci kilka przykładów, aby wyjaśnić różnicę pomiędzy nastawieniem pozytywnym a negatywnym.

Osoba z negatywnym nastawieniem myśli: “NIE MOGĘ”.
Osoba z pozytywnym nastawieniem myśli: “MOGĘ”.
Osoba z negatywnym nastawieniem skupia się na problemach.
Osoba z pozytywnym nastawieniem koncentruje się na rozwiązaniach.
Osoba z negatywnym nastawieniem zauważa w innych wady.
Osoba z pozytywnym nastawieniem szuka dobrych rzeczy w innych ludziach.
Osoba z negatywnym nastawieniem skupia się na brakach.
Osoba z pozytywnym nastawieniem jest wdzięczna za wszelkie dobrodziejstwa.
Osoba z negatywnym nastawieniem widzi ograniczenia.
Osoba z pozytywnym nastawieniem widzi możliwości.

Mogę mnożyć przykłady, jestem jednak pewien, że wiesz o co mi chodzi. Kiedy mówię do moich słuchaczy o nastawieniu, lubię posługiwać się obrazami. To pomaga ludziom zrozumieć i zapamiętać, co powiedziałem. Pozwól mi zatem roztoczyć ten obraz przed tobą: Twoja postawa jest twoim oknem na świat.

Mogę mnożyć przykłady, jestem jednak pewien, że wiesz o co mi chodzi. Kiedy mówię do moich słuchaczy o nastawieniu, lubię posługiwać się obrazami. To pomaga ludziom zrozumieć i zapamiętać, co powiedziałem. Pozwól mi zatem roztoczyć ten obraz przed tobą: Twoja postawa jest twoim oknem na świat.

Każdy zaczyna życie z czystym mentalnym oknem

Pozwól, że poświęcę kilka chwil na omówienie dlaczego twoja postawa jest twoim oknem na świat. Wszyscy zaczynamy nasze życie z pozytywnym nastawieniem - lub inaczej z czystym umysłem. Popatrz na dzieci. Ciągle śmieją się i chichoczą. Z natury mają pogodne usposobienie. Uwielbiają odkrywać i zgłębiać nowe rzeczy.

Popatrz na przykład na postawę dziecka, które uczy się chodzić. Co robi kiedy się potknie i upadnie? Powiem ci czego nie robi. Nie marszczy brwi i nie wini dywanu. Nie wytyka swojej matce lub ojcu, że ci dali mu nędzne instrukcje. Nie poddaje się. O, nie. Uśmiecha się, podnosi się po raz wtóry i podejmuje kolejną próbę. I kolejną. Postępuje tak całymi tygodniami z pozytywnym nastawieniem do czasu aż nie zrobi tego dobrze! Jego okno jest perfekcyjnie czyste, a ono samo czuje, że może podbić cały świat.

Lecz, jak wiesz, przychodzi taki moment kiedy życie zaczyna rzucać brudnymi rzeczami w nasze okna. I wtedy:

Nasze okna zostają obryzgane krytycyzmem rodziców i nauczycieli.
Nasze okna zostają zamazane kpinami rówieśników.
Nasze okna zostają umazane odrzuceniem.
Nasze okna zostają pobrudzone przez rozczarowania.
Nasze okna zostają przysłonięte zwątpieniem.

Problemem jest to, że ten brud narasta i zbyt wielu ludzi nie robi z tym nic. Ida dalej przez życie z brudnym oknem. Tracą swój entuzjazm. Stają się sfrustrowani i popadają w przygnębienie. I wielu ludzi, co jest tragiczne, zatraca swoje marzenia. Wszystko to ponieważ nie udało im się wyczyścić swojego mentalnego okna.

To była ta droga, którą staczałem się w dół. Miałem brudne okno kiedy byłem adwokatem. I im dłużej pozostawałem na tym polu, tym brudniejsze stawało się moje okno. Nie widziałem żadnych możliwości. Jak mógłbym? Moje okno było obryzgane błotem negatywnych myśli.

Umyj swoje okno

I wtedy, dzięki Bogu, dowiedziałem się, że wszystko co muszę zrobić to wyczyścić moje okno! Musiałem poprawić moje nastawienie tak, by móc widzieć ponownie czysty świat. Po tym jak usunąłem brud z mojego okna, otworzył się przede mną całkiem nowy świat. Frustracja i przygnębienie minęły. Miałem więcej pewności siebie. Pierwszy raz od wielu lat byłem w stanie zobaczyć cudowne możliwości, które życie mi oferowało. (…)

Czy wiesz co mam na myśli, mówiąc, że postawa jest twoim oknem na świat? Czy rozumiesz jak twoje nastawienie wpływa na sposób widzenia wszystkich rzeczy w twoim życiu? Co ważniejsze, czy zaczynasz dostrzegać te miejsca gdzie twoje okno wymaga wyczyszczenia?

To ty kontrolujesz swoją postawę

Twoim zadaniem jest utrzymywać swoje okno w czystości. Pewnie, że mogę dać ci małą zachętę. Inni ludzie także mogą dać ci wsparcie. Ale ostatecznie, nikt nie może zrobić tego za ciebie.

Widzisz, zawsze masz wybór. Możesz pozostawić brud na swoim oknie i patrzeć na życie przez zamazaną szybę. Ale musisz się liczyć z konsekwencjami, które nie są zbyt miłe. Będziesz szedł przez życie przygnębiony i sfrustrowany. Będziesz nieszczęśliwy. Osiągniesz jedynie ułamek tego, co mógłbyś osiągnąć.

Jest lepszy sposób. Kiedy zdecydujesz się na wyciągnięcie wycieraczek i wyczyszczenie okna, życie będzie pogodniejsze i jaśniejsze. Będziesz zdrowszy i szczęśliwszy. Będziesz stawiał sobie ambitne cele… i zaczniesz je osiągać. Twoje marzenia znów odżyją!

fragment książki Jeffa Kellera “Attitude is Everything”, tłumaczenie Teresa Nowicka

—

http://www.uczsiewanglii.co.uk

Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl

Każdy z nas jest pod wieloma względami wyjątkowy i niepowtarzalny. Mamy różne DNA, odciski palców, języka. Inaczej mówimy, chodzimy. Biorąc pod uwagę charaktery, mamy na świecie miliony indywidualności. Charakter taki czy inny, każdy z nas wykształcił na bazie swoich doświadczeń, przemyśleń, planów.

Mimo, iż charakter czyli podejście każdego człowieka do życia jest inne, zostało podzielone na 3 typy. Optymizm, realizm i pesymizm. Ja osobiście dodaję jeszcze 4 typ - debilizm.

Czym zatem się charakteryzuje każdy typ? (Realizm pozwolę sobie opisać na końcu)

Optymizm - Osoba o tym podejściu do życia, wierzy że jej się uda to co robi. Żyje w przekonaniu, że los się do niej uśmiechnie, że pan Bóg jej pomoże. Czasem to działa, a czasem nie. Porażkami się zbytnio nie przejmuje i nie wyciąga z nich wniosków. Życie jest zbyt piękne, żeby się przejmować porażkami.

Pesymizm - Z założenia się nie uda. Sceptycznie podchodzi do wszystkiego co robi. Non stop narzeka, jak jej w życiu jest ciężko. Zazwyczaj taka osoba jest mało lubiana ze względu na narzekanie przez swoich znajomych, co dodatkowo potęguje jej przekonanie o niesprawiedliwości i podłości świata. Pocieszające jest to, że próbuje coś zmienić w życiu, ale nierzadko z marnym skutkiem.

Debilizm - Jest jest to już ekstremalna odmiana pesymizmu. Osoba taka nie tylko jest święcie przekonana, o tym że świat się na nią uwziął ale i usiłuje przekonywać do podobnych stwierdzeń inne osoby. “Wie”, że to co ma zamiar robić i tak jej się nie uda. Dlatego też nawet nie spróbuje żeby się dowiedzieć czy jest inaczej i żadna siła jej do tej próby nie zmusi. Co jest błędnym kołem, ponieważ jeśli się nie podejmie zadania, to wiadome że nie wyjdzie.

Realizm - Realiści natomiast w każdej dziedzinie życia zajdą najdalej. Lubią myśleć nad tym co robią. Nie przejmują się porażkami, ale wyciągają z nich nie tylko wnioski ale i naukę. Nie wierzą w to, że im się uda. Oni to po prostu wiedzą. Metodą prób i błędów dojdą do zamierzonego celu, nie poddając się zbyt szybko. Ich zasada myślenia jest prosta. Planują całe działanie w każdym, nawet najdrobniejszym szczególe (diabeł tkwi w szczegółach), a później pracuję wedle tego planu. Nie uda się, to analizują wszystko. Skoro nie działa, to dlaczego? Gdzie zrobiłem błąd? Gdy go znajdą, mogą go wyeliminować i próbować znowu. W końcu ilość pomyłek jest skończona.

Największą skłonność do nazywania siebie realistami mają niestety pesymiści i Ci z ostatniej grupy. Realiści pozostają skromnymi osobami, które realizują swoje plany w skrupulatny i systematyczny sposób. Dzięki temu zyskują jakże cenne doświadczenie

—

Michał Futera - serwis mojasuperfirma.pl

Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl

Musisz jednak zrozumieć, że  to tak nie działa. Prawo przyciągania polega na tym, że możesz przyciągnąć do swojego życia tylko takie rzeczy, które będą dla Ciebie najlepsze. Jeśli marzysz o przyciągnięciu wymarzonego partnera, ale czegokolwiek innego, np jakiejś rzeczy - wyobrażaj sobie raczej cechy, zewnętrzne, wewnętrzne. Skupiaj się bardziej właśnie na tych cechach, które są dla Ciebie ważne, a nie na konkretnej osobie.

Dlaczego?

Bo tak naprawdę nie wiesz, czy konkretna osoba, czy rzecz którą chcesz przyciągnąć - jest tą najlepszą dla Ciebie. Na pierwszy “rzut oka” może się wydawać, że to Twoje największe marzenie, ale rzeczywistość mogłaby  Cię bardzo rozczarować. Na tym właśnie polega piękno sekretu. Nie dostaniesz niczego, co mogłoby Ci zaszkodzić, a tylko to, co będzie dla Ciebie dobre.

Stąd, stosując prawo przyciągania nie należy się bać, czy przyciągniemy “tę” osobę. Jest to częsty “problem” osób, które chcą stosować prawo przyciągania, ale  boją się, że nie przyciągną. Innymi słowy nawet nie spróbują w obawie przed rozczarowaniem. Moim zdaniem jeśli nie “przyciągnęło się” tego czegoś konkretnego, to znaczy, że nie było to dla nas najlepsze, choć sami o tym nie wiedzieliśmy. Trzeba się po prostu z tym pogodzić i spróbować z czymś innym.

W moim przypadku, było to nowe łóżko. Nie wybrałam konkretnego modelu, ale myślałam o tym, jak powinno być wygodne, jak dobrze mi się w nim śpi, jak ładnie wygląda w moim pokoju. Problemem były pieniądze, ale prawo przyciągania zadziałało i  w dość krótkim czasie udało mi się uzbierać pewną kwotę. Moja siostra zaproponowała mi wypad do sklepu, w którym jak się okazało był także dział meblowy. Tam znalazłam to swoje wymarzone łóżko i to  w dobrej cenie.

Podobnie postępowałam z komputerem (bo stary już odmówił posłuszeństwa). W rezultacie kupiłam komputer jeszcze lepszy niż ten, o którym myślałam. A to wszystko dzięki zastosowaniu trzech prostych zasad SEKRETU:

1. Poproś
2. Uwierz
3. Otrzymaj

Spełnienia marzeń

Jaka jest różnica pomiędzy rozsądkiem a zdrowym rozsądkiem? Wymienię kilka:

1. Rozsądek to jest to, co robisz z poważną miną. Zdrowy rozsądek to to, co robisz z uśmiechem.
2. Rozsądek to przystosowanie się do świata. Zdrowy rozsądek to przystosowanie świata do siebie.
3. Rozsądek to uporządkowana wiedza. Zdrowy rozsądek to uporządkowane życie.
4. Rozsądek to jest to, co wiesz. Zdrowy rozsądek – to, co chcesz wiedzieć.

Myślenie zdroworozsądkowe to nie nauka podzielona na dziedziny, przedmioty czy semestry, ani coś, co się wkuwa czy praktykuje.  Wręcz przeciwnie, to jest coś, co odkrywasz, gdy dasz umysłowi chwilę wytchnienia.

Zdrowy rozsądek nie zawsze idzie w parze z intelektem czy logiką. Na przykład wyjść za mąż z rozsądku to nie jest decyzja zdroworozsądkowa.

Trzy zdroworozsądkowe rady:

Rada pierwsza: nie daj się zniszczyć własnym osiągnięciom

Czytałem kiedyś, że kosmonauci odbywający podróż na Księżyc, gdy wracają z powrotem, to nie potrafią już żyć tak jak poprzednio. Po prostu w ich psychice pojawiła się świadomość, że osiągnęli już najwyższy szczyt ludzkich możliwości, poza który już nie da się sięgnąć. i ponieważ nie widzą już nic większego do zrealizowania, to często staczają się na dno.

Podobnie jest z laureatami nagrody Nobla. Znany angielski pisarz, Robert Grave, powiedział: „nie znam pisarza, który po otrzymaniu nagrody Nobla napisałby coś, co warte jest czytania.” Zanim więc rozpoczniesz swoją wędrówkę do sukcesu, zastanów się nad tym, co będzie Twoim następnym krokiem.

Wyobraź sobie, że zdobyłeś najwyższy szczyt świata, złoty medal na olimpiadzie, nagrodę Nobla i właśnie wróciłeś z podróży na Marsa. Jak myślisz, czy jest coś jeszcze, co chciałbyś osiągnąć? Jeśli nie, to Ci podpowiem: poznawaj siebie.

Rada druga: awansuj swoje myśli do rangi generała

Chcę Ci powiedzieć o największym problemie świata. Jest to problem dokładnie wszystkich ludzi i polega na tym, że nie wykorzystują potencjału, jaki mają.

Powiem więcej: nawet nie wykorzystują setnej części tego potencjału.

Również nie byłbym daleko od prawdy, gdybym zaryzykował stwierdzenie, że nie wykorzystują nawet tysięcznej części tego potencjału.

Jeśli dasz sobie szansę i będziesz się uczył, poznawał i odkrywał, to w końcu powiesz: „eureka”, popatrzysz na to, z czym walczyłeś i stwierdzisz, że to, co atakowało Cię najczęściej, to były grabie, na które regularnie stawałeś. a to, co nie dawało Ci w nocy spać, to były Twoje własne myśli, których nie kładłeś razem ze sobą. a to, co wpędzało Cię w finansowe problemy, to fakt, że pieniądze były generałem, a Ty szeregowcem swojej armii. a na tym świecie już tak jest, że generałowie wywołują wojny, ale bić każą się szeregowcom.

Posprzątaj więc grabie i awansuj myśli do wyższego stopnia w swojej armii. Jeśli zdegradujesz pieniądze do pozycji szeregowca, a kreatywne myślenia awansujesz na generała, wtedy myślenie wyda pieniądzom rozkaz, żeby nie spały w nocy, tylko pracowały dla Ciebie, a Ty będziesz mógłbyś cieszyć się spokojnym snem.

Rada trzecia: nigdy nie rezygnuj z zamierzeń, które wymagają czasu

Czas i tak upłynie. Jeśli nie poświęcisz go na realizację wartościowych dla Ciebie rzeczy, to wymyśl sam, na czym Ci minie. Im więcej czasu potrzeba na realizację projektu, tym więcej korzyści z tego osiągniesz, a najważniejsza korzyść to Twój rozwój. Zasada jest prosta: im dłużej nad czymś pracujesz, tym bardziej ten temat zgłębiasz, a poznając świat, poznajesz siebie.

Sokrates powiedział: „poznaj samego siebie, a stanie przed tobą otworem cały świat”.

—

Powyższy artykuł pochodzi z ebooka Psychologia i 46 zasad zdrowego rozsądku.

Niestety - zwłaszcza jeśli jesteś “początkującym/początkującą” - to najgorsze co możesz zrobić. I mówię to z własnego doświadczenia. Jeśli teraz przerwiesz choć na jeden dzień - to bardzo trudno będzie ci powrócić. Wiesz dlaczego? Bo następnego dnia będzie ci łatwiej znaleźć kolejną wymówkę, kolejnego dnia jeszcze inną - a im dłuższa przerwa, tym trudniej powrócić do realizacji swojego zamierzenia.

Jak więc sobie z tym poradzić? Ja poradziłam sobie, dzięki technice “Jak zjeść słonia”. Na czym to polega? Od jakiegoś czasu ćwiczę (to jedno z moich noworocznych postanowień) 30 minut codziennie. Mam 30 minutowy program, który nazywa się HIP HOP ABS. Ciekawy, rytmiczny i dobrze prowadzony. Zdarzają mi się jednak dni, kiedy mi się totalnie nie chce. Jestem zmęczona i jedyne na co mam ochotę to się położyć i co najmniej zdrzemnąć, a nie wysilać się w ćwiczeniach fizycznych. Mówię sobie wtedy wytrzymaj choć minutę i włączam program. Po następnej minucie, mówię sobie znowu, wytrzymaj jeszcze jedną minutę. Czemu akurat minuta? Bo to trwa chwilę i jest mi łatwiej. Odliczając w ten sposób swoje minuty - nie wiadomo kiedy kończę swoje ćwiczenia … w całości, czyli “zjadam swojego słonia po małym kawałku”.

Ta metoda jest skuteczna. Przetestuj ją na sobie i zobaczysz, że daje świetne rezultaty.

Nie zawsze dzielę swoje 30 minut na poszczególne minuty, czasem - kiedy mam więcej cierpliwości - dzielę na poszczególne zespoły ćwiczeń. Wszystko zależy od okoliczności i samopoczucia. Najważniejsze to zacząć, a potem to już jakoś tak samo idzie

Oczywiście, nie w każdej sytuacji da się to zastosować w opisany sposób, ale przy pewnych modyfikacjach - w wielu sytuacjach może być stosowana.

Wszystko zależy od Ciebie

Pozdrawiam i życzę sukcesów.

Bycie pozytywnie nastawionym może nie rozwiąże wszystkich

Twoich problemów, ale wkurzy wystarczającą liczbę ludzi,

by było to warte zachodu.

Herm Albright

—

Mój ulubiony