autorem artykułu jest Tomasz Zienkiewicz
Jak najczęściej określamy cele życiowe?
Najpierw zabieramy się za te krótkoterminowe, na końcu te najodleglejsze. Bo tak jest zgodnie z tym jak patrzymy w przyszłość – najpierw widzimy to co przed nami…
Najpierw zabieramy się za te krótkoterminowe, na końcu te najodleglejsze. Bo tak jest zgodnie z tym jak patrzymy w przyszłość – najpierw widzimy to co przed nami…
to zasłania nam to co dalej: bliższa perspektywa miesiąca przysłania nam kolejny rok… a ten zasłania okres ‘za 5 lat’. Do tego im dalej, tym bardziej nasza przyszłość niepewna i trudniej ją określić. A wszędzie mówią, że cel ma być konkretny… dlatego też cele krótkoterminowe definiuje się łatwiej.
ALE… czy takie podejście jest właściwe? Ano Nie!
Ćwiczenie, które otworzyło oczy
Małą rewolucję z podejściem do określania celów życiowych zafundował mi (i nie tylko mi) na MBA wykładowca przedmiotu Zarządzanie dynamiczne. Co ma piernik do wiatraka? No właśnie wielu ludzi się zdziwiło jak wiele 
Przy okazji tematu określania strategii firm wykładowca (przesympatyczny Brazylijczyk!) powiedział, że prościej będzie zilustrować zagadnienie myśląc o własnym życiu… i zadał pytanie: jakie masz cele na najbliższy rok?
Z tłumu padały różne odpowiedzi, które notował na tablicy w kolumnie ‘1 rok’: ukończyć MBA, rozpocząć lekcje hiszpańskiego, ożenić się, skończyć budowę domu, zwiększyć sprzedaż o x% w firmie, zmienić pracę, polecieć do Wenezueli itd…
Pytanie nr 2: jakie masz cele na okres 5 lat?
Tu już tłum myślał dłużej… ‘urodzić 2gie dziecko’, ‘kupić ziemię’, ‘sprzedać ziemię’, ‘założyć firmę’, ‘zostać dyrektorem’ ‘osiągnąć zwrot z inwestycji X’, ‘zwiedzić Chiny w czasie półrocznego pobytu’, ‘przebiec maraton’ itd.
No i pytanie nr 3: a jakie masz cele na okres do 30 lat?
Tu parsknęliśmy śmiechem; ktoś rzucił: ‘dożyć!’ – ale potem zaczęliśmy dumać i wykluły się takie odpowiedzi: ‘być zdrowym i nadal przystojnym’, ‘być szczęśliwym’, ‘mieć szczęśliwą rodzinę’, ‘być niezależnym finansowo i nie martwić się o pieniądze’, ‘zostawić coś potomnym’, ‘zrobić coś wielkiego: napisać książkę, otworzyć szkołę, uruchomić organizację non-profit’ itd.
No i po efektownej pauzie spytał: a w jakim stopniu te cele jednoroczne wpływają na 30 letnie? Czy np. zwiększenie sprzedaży teraz sprawi że będziemy szczęśliwi za 30 lat? A to że chcemy być zdrowi za 30 lat – tylko wszyscy zostawiają to na ‘kiedyś’ – bo nikt nie podał że chce zacząć dbać o zdrowie teraz czy w ciągu 5 lat.
W sali zrobiło się jakby spokojniej a ktoś nawet głośno zauważył, że te studia nie są do szczęścia potrzebne-poszedł bo mu pracodawca kazał, ale sam wykład to powinien się odbyć już dawno temu
Więc…
Jak wyznaczać cele życiowe?
Właściwa kolejność jest taka
1. zacznij od końca: wyznacz cele na 30 lat
Co chcesz osiągnąć w ciągu tych 20, 30 czy 40 lat. Spójrz na siebie z tej perspektywy, bo to daje właściwy punkt odniesienia.
2. weź pod uwagę wszystkie ważne aspekty Twojego życia: rodzina, zdrowie, kariera, osiągnięcia, finanse, wygląd itd.
3. skracaj perspektywę i ustalaj bliższe cele: na 5 lat i 1 rok
A teraz zacznij się cofać z tej odległej przyszłości coraz bliżej dnia dzisiejszego i wyznaczaj sobie cele, które są spójne z tymi dalszymi.
Jeśli chcesz być zdrowy za 30 lat – to za 5 lat też musisz być zdrowy. Proste! Tego nie można odłożyć na półkę i zabrać się za ratowanie gdy jest już za późno. Cele na rok mogą być już bardzo namacalne – to może być przebiegnięcie dystansu w jakimś czasie, bądź po prostu regularne ćwiczenie i przejście na jakąś sensowniejszą dietę z mniejszą ilością chemii i syfów.
Wyznaczanie celów przypomina daleką podróż, chyba najczęściej porównuje się ją do rejsu żaglowcem: wyznaczasz sobie punkt, do którego chcesz dotrzeć, ustawiasz kurs – i wyruszasz z portu. Czasami znoszą Cię prądy, czasami sam zmieniasz kurs… ba – czasami zmieniasz miejsce do którego chcesz dopłynąć – ale co jakiś czas musisz sprawdzać gdzie jesteś i korygować kurs by dotrzeć tam gdzie chcesz.
Dryfowanie grozi zbłądzeniem, wpadnięciem na mieliznę lub roztrzaskaniem się. Oddanie steru w ręce innych – to również nic dobrego.
No i zrobiło się jakoś tak żeglarsko
–
Autorem tekstu jest Tomasz Zienkiewicz. Zapraszam na serwis www.dlasiebie.pl :: rozwój osobisty, kariera, finanse
oraz na mój blog: http://www.zieniu.pl
Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl
Dzisiaj polecam:
 Zmień swoje myśli (Wersja drukowana) |
 Zrobię to dzisiaj! (Wersja elektroniczna (PDF)) |
 Jak zdać egzamin? (Wersja elektroniczna (PDF)) |
prorokowac to mozna co bedzie. i tak bedzie co ma byc i bedzie dobrze! grunt to wiedziec kim sie jest i zabrac sie do pracy. i starac sie ale mierzyc sily na zamiary.
Fantastyczny artykuł – rzeczywiście nikt nie myśli co robić aby za 20-30 lat nadal cieszyć się życiem i „obcinać kupony” z działań we wcześniejszym okresie.
Chłopie to już przynajmniej 3 strona na której napisałęś / skopiowałeś to samo. To jakaś autoreklama?? Cel życiowy??? Kontynuowałbyś albo rozwijał to samo, a Tu bawisz sie w drugiego Wiśniewskiego widze.
Popieram Barbarę. Rzeczywiście gdybym pomyślał o tym aby zaplanować swoje życie 30 lat wcześniej to gdzie teraz bym był. Na pewno nie tu gdzie jestem. Szkoda że dowiaduję się o tym dopiero teraz.
Pozornie pytanie o to, co będę robił za 30 lat, wydaje się nie na miejscu. Każdy powie: „Panie! Za 30 lat nie wiadomo co będzie. Mnie może nawet nie być”. Ja w końcu będę miał 57 lat a czasy też się zmieniają. Z drugiej strony, tak można spojrzeć na sprawę. Jeśli nie będę miał swoich celów nawet na te 30 lat, nigdy nie dotrwam do niczego. A tego przecież nie chcę, bo nie chcę żeby moje życie było takie samo nawet za 30 lat. Tak więc myślę, że rozsądnie jest mieć zaplanowane te lata bo tylko w taki sposób osiągnę sukces. Pozdrawiam!
Mnie zawsze irytowały pytania w stylu „Co będzie robić za 5 lat”
Przez wiele lat nie umiałam powiedzieć co mam zrobić za tydzień, a oni chcieli wiedzieć, co będę robić za 5 lat. Teraz wiem jednak, że to ogromnie ważne, by wiedzieć czego się chce i w jakim czasie mogę to osiągnąć.