sierpnia 29th, 2010 | Artykuły wg autorów, Artykuły wg tematów, Teresa Nowicka, osiąganie celów | No Comments
Autorem artykułu jest Teresa Nowicka
“Szaleństwo polega na postępowaniu tak jak do tej pory i spodziewaniu się innych rezultatów.” Gavin Ingham (2002) przedstawił ciekawy model, który nazwał HABIT model (ang. zwyczaj, nałóg). Model ten wykorzystywany był w zarządzaniu przez członków zespołu do zmiany zakorzenionych nawyków i zachowań.
Bazując na kilku prostych pytaniach ludzie ci uświadamiali sobie, co tak właściwie nimi kieruje, co sprawia, że trzymają się wciąż starych, utartych schematów zachowań.
H = Habitual bevaviours – czyli zachowanie nawykowe.
- Jakie zachowania / nawyki / emocje okazujesz?
- Kiedy, w jakich sytuacjach je okazujesz?
- Co motywuje cię do okazywania tych zachowań / nawyków / emocji?
A = Ask questions – czyli zadawaj sobie pytania.
- W jaki sposób te nawykowe zachowania wpływają na twój codzienny poziom motywacji?
- Czy w jakiś sposób wspierają cię one czy też może raczej ograniczają?
- Czy rzeczywiście są pomocne czy też przeszkadzają?
- Czy dzięki nim osiągasz sukcesy czy też ponosisz porażki?
B = Break the habit – czyli zerwij z nawykiem.
- Jeśli twoje nawykowe zachowanie nie wspierą cię, co i w jaki sposób możesz zrobić już teraz, by zaprzestać jego powielania?
- A jeśli zdecydujesz się trwać przy tym zachowaniu, co lub ile będzie cię to kosztować?
- Jakie korzyści odniesiesz jeśli teraz zdecydujesz się zmienić swoje nawykowe zachowanie?
I = Install new habits - czyli wprowadź w życie nowe nawyki. Zdecyduj jaki nowy nawyk byłby najbardziej odpowiedni i zaangażuj się w jego rozwijanie u siebie przez jakiś okres czasu.
T = Test the new habits - czyli testuj nowe nawyki. Próbuj, testuj swój nowy nawyk. Stale udoskanalaj jego działanie do czasu aż będziesz całkowicie usatysfakcjonowany.
Ingham podkreślił też rolę wizualizacji w procesie zmiany nawykowych zachowań. Wizualizuj siebie już po pomyślnym dokonaniu zmiany. Jest to jedna z potężnych technik, która pomoże ci trzymać się obranej drogi w czasie kiedy będziesz zrywał z dawnymi nawykami.
—
http://rzucpalenienadobre.pl/
Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl
lutego 20th, 2010 | Anna Urban, Artykuły wg autorów, Artykuły wg tematów, osiąganie celów | No Comments
Pewnie miałeś/miałaś już tak nie raz. Coś sobie postanowiłeś/postanowiłaś i przez długi czas udawało Ci się dotrzymać sobie “obietnicy” dotrwania do końca. A potem nadszedł ten dzień - może był bardziej męczące niż inne, może bardziej stresujący, albo poczułeś/poczułaś, że łamie Cię w “kościach”. I mówisz sobie, dzisiaj sobie odpuszczę, a jutro znowu wrócę do działania.
Niestety - zwłaszcza jeśli jesteś “początkującym/początkującą” - to najgorsze co możesz zrobić. I mówię to z własnego doświadczenia. Jeśli teraz przerwiesz choć na jeden dzień - to bardzo trudno będzie ci powrócić. Wiesz dlaczego? Bo następnego dnia będzie ci łatwiej znaleźć kolejną wymówkę, kolejnego dnia jeszcze inną - a im dłuższa przerwa, tym trudniej powrócić do realizacji swojego zamierzenia.
Jak więc sobie z tym poradzić? Ja poradziłam sobie, dzięki technice “Jak zjeść słonia”. Na czym to polega? Od jakiegoś czasu ćwiczę (to jedno z moich noworocznych postanowień) 30 minut codziennie. Mam 30 minutowy program, który nazywa się HIP HOP ABS. Ciekawy, rytmiczny i dobrze prowadzony. Zdarzają mi się jednak dni, kiedy mi się totalnie nie chce. Jestem zmęczona i jedyne na co mam ochotę to się położyć i co najmniej zdrzemnąć, a nie wysilać się w ćwiczeniach fizycznych. Mówię sobie wtedy wytrzymaj choć minutę i włączam program. Po następnej minucie, mówię sobie znowu, wytrzymaj jeszcze jedną minutę. Czemu akurat minuta? Bo to trwa chwilę i jest mi łatwiej. Odliczając w ten sposób swoje minuty - nie wiadomo kiedy kończę swoje ćwiczenia … w całości, czyli “zjadam swojego słonia po małym kawałku”.
Ta metoda jest skuteczna. Przetestuj ją na sobie i zobaczysz, że daje świetne rezultaty.
Nie zawsze dzielę swoje 30 minut na poszczególne minuty, czasem - kiedy mam więcej cierpliwości - dzielę na poszczególne zespoły ćwiczeń. Wszystko zależy od okoliczności i samopoczucia. Najważniejsze to zacząć, a potem to już jakoś tak samo idzie 
Oczywiście, nie w każdej sytuacji da się to zastosować w opisany sposób, ale przy pewnych modyfikacjach - w wielu sytuacjach może być stosowana.
Wszystko zależy od Ciebie
Pozdrawiam i życzę sukcesów.
stycznia 13th, 2010 | Anna Urban, Artykuły wg autorów, Artykuły wg tematów, Inspirujące, ebooki, osiąganie celów | 1 Comment
Czytając kolejnego ;) ebooka, tym razem pod skromnym tytułem “Zamieniaj marzenia w realne wydarzenia“, już na wstępie natknęłam się na ciekawą rzecz, wartą zauważenia. Pozwól, że zacytuję:
Kiedy przystępujemy do działania z nadzieją na sukces, powinniśmy myśleć przede wszystkim o efekcie. O tym, co jest dla nas najważniejszym celem. To taka właśnie postawa każe dziecku przez cały dzień budować na plaży zamek z piasku, nawet kiedy inne dzieci zachęcają go do gry w piłkę albo do wspólnej kąpieli. Widzi swój zamek i wytrwale go buduje, co rusz urozmaicając go o nowe fascynujące i coraz bardziej czarowne elementy. Skupia się na celu i w dodatku potrafi go na bieżąco rozwijać i czynić coraz bardziej atrakcyjnym.
Wszyscy wiemy, jakie są dzieci. Uczą się szybko, nie boją się niczego (jeszcze), prą naprzód odkrywając świat.
Osoba, która skupia się na procesie, widzi przede wszystkim problemy. To dlatego tak trudno dorosłego namówić, by razem z dziećmi budował zamki z piasku. Oni wiedzą, że to będzie długo trwało. Że się pobrudzą. Że być może część zbudowanych ścian się zawali. Że trzeba będzie biegać do morza po wodę, aby uzupełnić fosę, a woda i tak natychmiast wsiąknie w piasek. A poza tym i tak nie wezmą tego zamku ze sobą. A w dodatku na koniec i tak się przecież wszystko w całości zawali. I nie budują. Żeby nie tracić niepotrzebnie czasu. Czy nie lepiej przeznaczyć go na leżenie i prażenie się na słońcu? Albo na krótką drzemkę? Albo na inne nierobienie niczego?
Gdzieś po drodze z dzieciństwa do dorosłości, gumy prawdziwych siebie. Jako dorośli - w przeciwieństwie do dzieci - przestajemy działać, a dużo rozmyślamy o tym, dlaczego działać nie powinniśmy. Wolimy np. odpocząć przed telewizorem - człowiekowi przecież potrzebny jest wypoczynek - wciąż się trąbi o tym, że nie należy się przepracowywać. Mam się uczyć? - jestem na to już za stary/stara. Strać się w pracy? - a po co, żeby mój szef za dużo za mnie zarobił. Można wymieniać tak w nieskończoność. A potem mówimy o tych, co osiągnęli sukces, realizując swoje marzenia - “Ten, to miał w życiu szczęście”. Nie zdajemy sobie sprawy, że moglibyśmy być na miejscu “tych szczęściarzy”, gdybyśmy potrafili - choć od czasu do czasu - zrezygnować z krótkotrwałych przyjemności, na rzecz działań, które być może nie dadzą natychmiastowych efektów, ale w przyszłości pozwolą zamienić nasze marzenia w realne wydarzenia.
I na koniec jeszcze jeden cytat:
Pesymiści mówią, że marzenia się nie spełniają. Nie spełniają się te marzenia, których nie traktujemy jako cel, który rzeczywiście chcemy osiągnąć. Nie spełniają się te marzenia, które traktujemy jedynie jako emocje, a nie rzeczywiste spełnienie. Nie spełniają się te marzenia, którym nie poświęcamy wystarczająco dużo czasu i osobistego zaangażowania. Wstańmy z ręcznika. Uklęknijmy na piasku. Zacznijmy budować nasz zamek.
Chcesz też tego spróbować - zajrzyj do ebooka Zamieniaj marzenia w realne wydarzenia.
